n səsinin nə qədər sakit çıxdığının fərqinə varmışdı. Dilinə gətirdiyi cümlə, içində "Nə olar razılaşma" cümləsi ilə tamamilə ziddiyət təşkil etsə də bunu hiss etdirməməyə çalışması ümumiyyətlə absurd görüntü yaratmışdı.Bahar isə bütün bunları hiss edə bilmək üçün çox qayğılı idi və onun üçün edilən təklifi heç düşünmədən dəyərləndirdi.
-Mümkündürmü?
-Əlbətdə ,- Yaşar gülümsədi.
Beləliklə razılaşma baş tutmuşdu; Bahar sabah səhər İsgəndər kişi ilə birlikdə yola düşməli idi. Onlar qonaq otağına qayıtdıqlarında Yuliya da masa arxasında öz həmişəki ədası ilə , ayağını ayağının üzərinə aşırıb ,başı telefona qarışıq vəziyyətdə oturmuşdu. Qulaqlar isə hər şeyi eşidirdi.
-Səninlə bu izdivacdan sonra daha da yaxın olacağımızı düşünsəm də ,məgər ki, yanılmışam, -deyə İsgəndər dostuna bəlli ki, artıq uzun zaman başladığı şikəyəti davam etdirirdi.
-İsgəndər , heç sən də hər gün bura gəlmirsən axı, məni qınaya bilməzsən.
-Bəsdi görək ,bəy ,mən şəhərə ancaq qızımı görməyə gələrəm, yoxsa buranın nə havası ,nə insanlarını sevmirəm.
-Pahoo, indi də günahkar oldu insanlar ,- ikisi də gülüşərkən Bahar ilə Yaşar keçib divanda əyləşdilər.
-Hə ,nədir? Məgər səhv deyirəm? Hamısı qaşqabaqlı, əsəbi. Bir bizə gəl. Hamı necə deyib-gülür. Sizdə iştahım da itir ,vallah.
-Az öncə yemək yeyəndə heç elə görünmürdün amma, - yenə yaşlı adamların özlərinə məxsus gülüş səsləri ortalıqda əks-səda verdi.
-Bilirsən bizə nə lazımdı ,quda? Bir dənə oynamalı , şirin -şəkər nəvə payı,- Yuliya gözlərini telefondan çəkib, gəlini ilə oğluna baxdı. Gözləri böyüyən Bahar udqunur, Yaşar isə onu izləyirdi.
-Mənə də elə gəlir, - İsgəndər də nəzərlərini hər ikisinə tərəf ötəri saldı və təbəssümlə Fatehə baxıb qaşlarını oynatdı.
-Məncə hələ çox tezdir, - söhbətdən heç xoşlanmayan(düzünü desək , daha çox qorxan) Yuliya müdaxilə etməyi özünə borc bildi.- Onlar hələ münasibətlərini tam möhkəmləndirsinlər ,sonra uşaq haqqında fikirləşərlər.
Söz çox acı olmuşdu. İsgəndər Yaşarın xasiyyətindən dolayı onsuz