həyətdə Cavidanı görüb gözlərimə inanmamışdım... Əlində yekə gül buketi və özü boyda ayı məni orda gözləyirdi. Onu gördükdə məni gülmək tutsa da üzümdə ciddi ifadə: - Salam. Bu nədir? deyə soruşdum... Cavidan öncə gülləri məni uzadaraq: - Yeni yaşın mübarək olsun dostum dedi. Sonra: - Bu nədir? Bu sənin hədiyyəndir - deyib ayını mənə uzatdı... - Çox sağ ol. Çox düşüncəlisən. Amma səncə mən buna görə artıq böyümüş sayılmırammı? deyərək ayını işarə edib təbəssüm etdim. -İnan ki, nə alacağımı bilmədim. Ən çox nəyi sevirsənsə əfsuslar olsun ki, onu da hələ bilmirəm. Bayramlarda şəhərdə əllərində ayı, xoşbəxt üz ifadəsi ilə gedən qızları görüb düşündüm ki, bəlkə sən də ayı sevirsən deyə şaqqanaq çəkib gülməyə başladı... Çiyninə yavaşca vuraraq: - Ayı! deyərək mən də gülməyə başladım... - Görürsən nə yaxşı ki, aldım. Bundan sonra baxanda məni xatırlayarsan. Amma biraz da burda qalib ayının mübahisəsini etsək ikimiz də işdən qovulacağıq - deyə yenidən gülməyə başladı... - Yaxşı, qoy mən hədiyyələrimi evə qoyum gəlirəm deyərək cəld evə qalxıb qapıdan Ləmanı səsləyərək hədiyyələri ona uzatdım. Ləman gülərək: - Ağ atlı şəhzadə tapa-tapa bunumu tapdı - deyərək məni ələ salmağa başladı... - Yaxşı, yaxşı çox danışma! İşə tələsirəm. Görək sənin şəhzadən sənə nə alacaq? Sən gülləri suya qoy yetər - deyərək Ləmanın burnunu sıxıb yenidən həyətə düşdüm. Cavidan səhərimi möhtəşəm açmışdı. Bu insan hər dəfə mənim üzümü güldürməyi bacarırdı. Onun aldığı bu hədiyyə Raufun mənə anasının diktəsi ilə aldığı bahalı daş-qaşlardan min dəfə əziz idi. Çox xoş əhval-ruhiyyə ilə gəlib işə çatmışdım. İşdə də qızlar sürpriz edib məni sevindirmişdilər. Amma ən böyük sürpriz Günelin xəbərini eşidəndə olmuşdu. Günel müdirimizin dostu ilə ailə qurmağa hazırlaşırdı... Qızlar bunu mənə deyəndə dilucu: - Xoşbəxt olsun! - deyərək söhbəti başqa səmtə dəyişmişdim... Axşamüstü Cavidan zəng edərək: - Pəri, etiraz istəmirəm, axşam dalınca gələcəm. Gedib ad gününü qeyd edəcəyik. Rəna xala ilə də danışmışam