Eşq "Pərvanə"si (Real)


Bölüm 18...

Finala son bolumler)

Eşq bu dünyanın ölçüləri ilə ölçülə bilməz... Eşqin öz həqiqətləri var... İnsanı başqa işığa təslim edən həqiqətlər.... Eşqdə sabah yoxdur sevgili!.. Zaman irəliyə deyil, içəri, ürəklərə, dərinlərə doğru hərəkət edər... Eşq varlığın deyil, yoxluğun acısıdır... Eşqdə sabah yoxdur!... *** Onunla fırtınalı bir həyatın ortasında birləşdik... O, ona qarşı edilən haqsızlıqlardan, xətalardan şikayət edirdi, mənsə acısını çəkdiyim eşqin yaralarını sarmağa çalışırdım. Çox yaxın dost olmuşduq... Hər sirrimizi bir-birimizlə paylaşır, bir-birimizə dəstək olurduq... Bu yaxınlaşmamız çox az müddətdə olmağına baxmayaraq elə şirin, elə gözəl keçirdi ki, mən içimdə uçuşan kəpənəklərin fərqində belə deyildim... Sanki yuxuda idim... Gözlərimi açdığımda isə iş-işdən keçmiş, dostluğun yerini eşq almışdı... Bir daha əsla aşıq olmaram dediyim "eşq".... Hisslərimə, duyğularıma hakim ola bilməmişdim... O mənim eşqim, mən isə onun dostu olmuşdum... O mənim işığım, mən isə işığa aşıq "pərvanə"... Amma o, ona aşiq olduğumdan xəbərsiz idi... İçimdə baş qaldıran vulkan az qalırdı püskürsün... Hisslərimi biruzə vermək, ona bunu hayqırmaq üçün səbrsiz idim... Sonunda o gün gəlib çatmışdı... Bütün hislərimi bir göz qırpımında açıqlamışdım... O?! O isə mənə sadəcə təəccüblü ifadə ilə baxaraq bütün bunların yalan və zarafatdan ibarət olduğunu söyləməyim üçün yalvarmışdı... Əslində bir insana "Səni sevirəm!" demək, həm də hisslərindən xəbərdar olmadan bunu etmək heç də asan deyildi... Mən nəticəsinin nə olacağını bilmədən bunu etmişdim. Deyiləsi sözləri sabaha qoymamışdım... Bəlkə bizim üçün sabah olmayacaqdı... Bəlkə hər şey elə burdaca bitəcəkdi... Amma o bu eşqdən xəbərdar olmalı idi... *** Bu gün mənim doğum günüm idi... Yaşımın üstünə daha bir yaş gəlirdi.23 yaşım tamam olurdu. Anam bir yerə gedib qeyd etməyimizi desə də mən evdə keçirməyi üstün tutmuşdum. Anam da razılaşaraq bir söz deməmişdi. Evdən işə getmək üçün çıxanda