Bölüm 19

Bahar atasının necə yaşlandığını qatarda onunla birlikdə gedərkən görə bilmişdi. İsgəndər kişinin ən çox alın və qulaq kənarlarında ağarmış saçları, gözlərinin və ağzının qırağında xüsusilə gülərkən gözəçarpan qırışları, yorğun və çuxura düşmüş gözləri və s, və s. O, atasını nə olursa olsun sevirdi. Əvvəl Sənana ərə getməsinə icazə versəydi hər şey tamam başqa cür olar və Bahar bu qədər əzab çəkməzdi düşüncəsiylə ona olan əsəbini günbəgün artırsa da ,indi Yaşarı sevdiyini anladığı gündən bəri o, içində atasına qarşı doğmuş minnətdarlıq hissinin gücləndiyini müşahidə edirdi. Hər bir valideyn öz övladının xoşbəxtliyini istəyir, İsgəndər kişi də istisna deyildi, lakin onun da "övlad məndən daha yaxşı bilməz" kimi səhv fikirlərini düzgün kimi təqdim etmək axmaqlıq olar. Əlbətdə , Yaşar sözsüz yaxşı biri idi və Bahar hər ötən gün buna daha çox əmin olurdu, bəs əgər Fatehin oğlu onun özünə deyil də anasına bənzəsə və Yuliya kimi olsa idi necə olardı? Yaşar yaxşı idi ,bəs , əgər yaxşı olmasaydı necə olardı? Bunu "hər şeyi övladımdan daha yaxşı bilirəm, axı mən böyüyəm" prinsipi ilə yaşayan valideynlər kimi İsgəndər də nəzərə almamışdı. Öz dostuna yox deyə bilmədiyi üçün, elə ən yaxşı seçimin də Yaşar olduğunu beyninə qoymuş, qızının iztirabını görməzdən gəlmişdi. Bahar yaxşı övlad idi, yaxşı dost idi, yaxşı sevgili idi, yaxşı qız idi ,amma yaxşı həyat yoldaşı ola bilmirdi. Bütün günahları özündə görür və gecə-gündüz özünü qınayırdı, bu haqq idimi, düzgün idimi? Axı o, saf olmaqla günah etməmişdi, valideynlərinə qarşı çıxa bilmədiyi üçün səhv etməmişdi, axı o, körpə idi, axı nadan idi...
Qatarın hərəkət səsi Baharın qulaqlarında musiqi sədası ilə əks olunurdu. Kəndlərinə qayıtsa yenidən həmin gülərüz, xoşbəxt qız olacağı hissi ilə pəncərədən uzun-uzadı yollara baxır və təbəssüm ilə dodaqlarını uzadırdı.İsgəndər kişi nəinki üzdən və xarici görünüşdən ,həm də xasiyyəti ilə dəyişdiyini göstərirdi, o, qızı ilə hər şey ; kənddə baş verən bütün yeniliklər və