Yaşar heç bilmədi nə zaman qapını örtüb, özünü içəri atdı, amma səsin yayılmasına saniyələr qalmış, Baharın ağzını əliylə bağlayıb, onun belini soyuq daşdan olan hamamın divarına yapışdırmışdı. Son anda heç kimin eşidə bilməyəcəyi kiçik çığırtı ilə canı qurtulsa da, həngamə hələ qarşıda idi. İndi Yaşar özünü saxlamalı idi. Baharın örtülmüş dodaqlarının üzərindəki iri ,yaşıl gözləri bərəlib qalarkən ,çılpaq və yaş bədəni onun geyimdə olsa da hər şeyi çox gözəl hiss edən bədəninə təmas etməklə yanaşı ,Yaşar həmçinin qolunu qızın incə və açıq belinə dolamış ,onun sürüşkən dərisini əlinin içində hiss edirdi. Baharın qalxıb-enən sinəsini öz sinəsi ilə müşahidə edən Yaşarın boğazındakı ulqumu udmağa çalışdığı tüpürcək ilə aşağı doğru hərəkət edir və yenidən öz yerində dayanırdı. İkisi də heç vaxt ola biləcəklərini ağlına gətirmədikləri vəziyyətdə idilər. Bir neçə dəqiqə sonra Baharın, onun ehtirasını daha çox artıran dodaqlarını Yaşar əlinin əsirliyindən azad edərkən, qızın qışqıra biləcəyini belə nəzərə almadı. Bahar yerində donub qalmışdı. Yaşar islaq saçlarını qulaqlarının ardına bənd edib, kiçik üzünü əlləri arasına alarkən Baharın gözləri xumarlandı. Az öncə etdiyi kimi bütün artıq fikirləri qəlbindən və beynindən rədd etdi və cəftəsini çəkməyi unutduğu qapıdan Yaşar kimi valideynlərindən birinin girməsi ehtimalını da qırağa tulladı. Yaşar əvvəlcə onun üst dodağını dodaqları arasına aldı və Baharın bədənindəki üşütməni artırdı, daha sonra hər ikisini öpərək əllərindən birini aşağı endirdi. Bahar bütün bunları etmək üçün nəinki ona icazə verdi, hətta daha bir yenilik edib ,qollarını onun boynuna doladı. Baharın ehtirasdan gərilən bədəni və xumarlanan gözləri Yaşarın tamarzılığını artırmaqda idi. O bilirdi ki, bütün bunlar düşündükləri kimi bitməyəcək və bu ehtiras oyunu başlanmadan bitmək məcburiyyətində qalacaq , lakin hislərinə söz keçirə bilmirdi və nədənsə hər şeyi unudub, Baharla dodaq-dodağa uzun müddət, ən azından doyana qədər öpüşmək