dəyişikliklər, anası ilə bağlarında əkdikləri bütün ağaclar və hətta saxlamağa başladıqları pişik haqqında danışır və qızının üzündə gülüş yaratmaq üçün əlindən gələni edirdi. Bahar hiss edirdi ki, o, dediyi bütün sözlər və etdiyi bütün hərəkətlər ilə qızından üzr istəməyə çalışır. Arada onun əllərindən tutub, "Lazım deyil" deyə dayandırmaq istəsə də ,üzə vurmur və özü də atasına bu üzrxahlıq məsələsində dəstək olmağa çalışırdı.
Yaşar ofis otağında kürsüyə yaslanıb ,tavanı izləməklə məşğul idi ,hər dəfə çarəsi qaldığında etdiyi kimi. İçəri keçmək istəyən Ayaz müdirini bu vəziyyətdə görüb , tərəddüd etsə də, daha sonra qapını 3 dəfə taqqıldadıb özünü otağa saldı.
-Yaşar bəy, - ilk çağırışdan uğur əldə etmək mümkün olmamışdı. Yaşar ikinci, daha yüksək səs ilə səslənilən adını eşidəndə özünü oturduğu yerdə düzəldib, masaya doğru əyildi.
-Hə, hə ,- sağ əlini alnından çənəsinə doğru sürüşdürdü və gözlərini iri açmağa çalışıb Ayaza baxdı.- Nə olub, Ayaz?
-Yaşar bəy, uyğun deyilsə sonra gəlim.
-Yox, əlbətdə, sözünü de.
-Yaşar bəy, müştərilərdən biri ,ona göndərdiyimiz eskizlərdən narazıdır...
Ayaz danışır Yaşar Baharın səsini eşidirdi, gözləri Ayaza baxır, amma Baharı görürdü, fikrini Ayazın dediklərinə yönəltmək istəyir ,lakin yalnız Baharı düşünürdü. Ona getməyə icazə verməməli idi, qətiyyən verməməli idi. Ən azından dünən danışmağa başlayıb da, bitirmədiyi söhbəti tamamlamadan evi tərk etməsinə imkan verməli deyildi.İndi peşman olsa da gec idi ,istəsə də zəng edib ondan geri qayıtmasını xahiş edə bilməyəcəkdi, bu həm gülməli səslənərdi ,həm də Baharın qəbul edəcəyinə tam əmin deyildi, hətta heç əmin deyildi.
Axı nə? Nə demək istəyirdi o, dünən gecə? Sənanı hələ də sevdiyini ,yoxsa ... Daha sevmədiyini? Yox-yox, axı qeyd etdi ki, yeni başlanğıca hazırdır, əgər Yaşar qəbul etsə.Bəs nəyi qəbul etməli idi: bu dünyadan bixəbər adam?
"Of, ata ,of! Niyə elə Bahar ağzını açmağa az qalmış, sən onu çağırdın, niyə imkan vermədin söhbəti bitirək?"
Yaşar dünəndən bəri