ə çəkdi və hamama keçdi. İçəridə onu xoş olmayan xatirələr qarşılamışdı. Bahar həmin dəhşətli gecədən sonra hamıdan gizli burada üzərinə aşırdığı su ilə təmizlənməyə çalışdığı səhəri xatırladı. Həmin sularda boğulub ölmək istəyərkən indi burada, həmin yerdə ,Bahar tamam başqa biri olaraq dayanırdı. Göz yaşları yenidən çənəsinin altında purçumlandı. Rədd olsun hər şey, rədd olsun Sənan da ,ona aid bütün xatirələr də! Bahar əynindəki çəhrayı rəngli qısaqol yataq köynəyini və ağ rəngli boş idman şalvarını çıxarıb səliqəylə asılqandan asdı.
Yaşar oyanıb Baharı yataqda görməyəndə qollarını əlləriylə ova-ova otaqdan çıxdı. Şəbnəm xanım yenicə oyanmış və mətbəxdə çaydanın altını yandırmağa hazırlaşırdı. Yaşarla "sabahın xeyir"-liyi ilə bağlı simvolik salamlaşmadan sonra onun dərhal Baharın harada olması ilə maraqlanmasına gülümsəyib
-Yəqin həyətdədir, o, həmişə ilk olaraq güllərə baş çəkir. Narahat olma, ndi gələr,- deyə kürəkəninə cavab vermişdi.
-Lap əla,- Yaşar da ona gülüşlə cavab verdi.
-Çaydanı qoymuşam, haydı ,sən də əl-üzünü yu ,gəl. Bahar da gəlsin, oturaq bir qısmat çörək yeyək, - deyə Şəbnəm xanım soyuducuya doğru götürüldü. Yaşar səhər yeməyi yemək üçün tez sayılan saatın hələ 7 olması fikri ilə hamama keçməkdən ötrü, yuxulu halda dar koridor ilə irəlilədi. Qapını açıb içəri keçməzdən öncə suyun səsini eşitsə də, gec idi. Baharın əlindən yerə düşən kiçik, dəmir ləyənin səsi əks-səda verdi. Yaşar elə indicə geri qayıdıb çıxmalı olduğunu bilsə də ayaqları yerə yapışmışdı. Ağzı açıq ,qarşısında anadangəlmə çılpaq dayanan arvadını başdan ayağa süzürdü. Bahar əlləri ilə örtə biləcəyi qədər bədənini örtməyə çalışarkən dil-dodağı əsim-əsim əsir, gözləri bərəlmişdi. Dodaqlarının qanı getmiş, elə indicə qışqıracaq adamlara bənzəyirdi. Yaşar da hiss etdi. Əgər nə isə etməsəydi Bahar qışqıracaqdı. Əlbətdə, ən gözəl variant çıxıb getmək idisə, artıq gec idi, çünki Yaşar çıxana qədər Bahar anası ilə atasını, kim bilir bəlkə də, bütün kəndi evə yığmağı bacaracaqdı.