qız əlində gül dəstəsi ilə bizə yaxınlaşaraq: - Gözəl oğlan sevdiyinə gül almaq istəmirsən? deyə şirinlik etməyə başladı. Sanki bu balaca qız böyüyüb, bir də kiçilmişdi. Ard-arda bizimlə bağlı o qədər çox dua cümlələri qurmuşdu ki, Cavidan ondan gülü alaraq mənə uzadıb: - Uşaq nə etsin? Elə bilir sevgiliyik - deyə təbəssüm etdi... Uşaq bunu eşitcək: - Sevgili deyilsiz ki? deyə təəccüblə bizə baxdı... Cavidanın susduğunu görüb: - Deyilik! dedim... Uşaq: - Onda bundan sonra olacaqsınız. Hələ məndən gül alıb, sonra sevgili olmayan birini görmədim deyə gülməyə başladı. Cavidanla məni də gülmək tutmuşdu... Cavidan cibindən pul çıxararaq ona uzadıb: - Yaxşı, yaxşı az danış! Sənin hələ sevgidən danışmağına çox var! deyərək sevgi söhbətini bağlamışdı... Uşaq pulunu alıb bizdən ayrılaraq orda olan digər cütlüklərin yanına getmişdi... Gülü qoxlayıb: - Çox gözəldirlər və çox gözəl qoxular. Çoxox sağ ol! deyərək ətrini içimə çəkmişdim... Cavidan təbəssüm edərək: - Bu halda nə deyillər bilmirəm. Amma gülə-gülə qoxla deyərək ikimizin də gülməyinə səbəb olmuşdu... Cavidanın yenə susduğunu gorub: - Bayaq dedin bütün suallarına cavab verəcəm. İndi de görüm sənin orda nə işin var idi? İşin də ora yaxın deyil. Mən bilən heç eviniz də o tərəflərdə deyil? Bəs sən orda nə gəzirdin? deyə bir nəfəsə Cavidanı sual atəşinə tutmağa başladım. Cavidan gülərək: - Atı atın yanına bağlayanda həm rəng, olmasa da həm xasiyyət olur. Nolub ay qız? Məni də keçmisən deyərək yenidən məni güldürmüşdü. Doğurdan da hər dəfə Cavidanın çox danışmağına baxmayaraq bu dəfə mən onu keçmişdim... Cavidan bir az sükut etdikdən sonra: - Səni izləyirdim! deyə gözlərini qaçırdı... - Məni izləyirdin? Niyə? deyərək gözlərimi bərəltdim. - Darıxmışdım sənin üçün. Nə qarşına çıxmağa cəsarətim var idi, nə də zəng etməyə üzüm... Əslində Rauf həddini aşmasa heç yaxınlaşmayacaqdım... - Hmmm deyərək ona tərs-tərs baxdım... - Baxma elə Pəri! İnan bu həyatda ən son istədiyim şey sənin üzülməyindi bilirsən... - Ona görə bir