üzümü boynundan çəkib onunla burun-buruna qaldım. Bir nəfəs qədər yaxın idik bir-birimizə. O qədər çox istəyirdim ki, məni öpməyini... Onu öpməmək üçün özümü güclə saxlayırdım.. - Cavidan! deyə gözlərim dodaqlarına baxaraq adını pıçıldadım.... - Məni dəli edirsen Pəri.. Səni gördüyüm ilk gündən qəlbimə qazınmısan - deyərek dodaqlarıma yumulmuşdu... Qollarımı boynuna sararaq gözlərimi yumub, arzusunda olduğum öpüşlərin ünvanına qonaq etmişdim özümü.. Atəşə atəşlə cavab verərək mən də Cavidanın dodaqlarına yumulmuşdum.. Mən bu insanın hər zərrəsinə aşiq idim! Cavidan məni qolları ilə bərk-bərk özünə doğru sıxaraq ikimiz də ilk öpüşümüzün sehrində itib batmışdıq... Az sonra Cavidan məndən aralanaraq əlləri ilə üzümə sığal çəkib, gözlərimə baxmışdı: - İlahi! Sən necə də şirinsən.. Səni sevirəm Pəri.. Səni çox sevirəm! - deyərek alnımdan öpüb məni sinəsinə sıxmışdı... Mən bu sevgiyə necə də möhtac idim...Özümü saxlaya bilməyib hönkürtü ilə ağlayaraq qollarımı Cavidanın belinə bir az daha sarmışdım... *** Cavidanın dilindən... 1 il əvvəl Onunla bacım Məhsətinin universitetinə getdiyimdə tanış olmuşdum. Düzü Məhsəti mənə zəng edib: - Qaqaş, qiymət kitabçam evdə qalıb. Nə olar onu mənə mütləq çatdır! deyəndə əvvəlcə işim çoxdur deyə getmək istəməsəm də, yaxşı ki, getmişdim... Onunla toqquşduqdan sonra ağlamağı ürəyimi sızıldatmışdı... Üstəlik o qədər gözəl idiki, qara iri gözlərinə baxıb ordaca itmişdim. Bu 30 illik ömrümdə hələ belə xoşuma gələn ikinci bir qız olmamışdı... Tanışlığımız baş tutub, ona nömrəmi versəm də mənə zəng etməmişdi... Düzü bir tərəfdən onu tapmağı çox arzulasam da, digər tərəfdən: - Niyə axı? Nəyinə lazımdır? deyə öz-özümə deyib dururdum. Amma bunu o qədər çox arzu etmişdim ki, Allah bizi bir daha qarşılaşdırmış və onunla yollarımız kəsismişdi. Baxmayaraq ki, dilim ona hər dəfə dostum-dostum deyirdi, qəlbim isə başqa şey deyirdi. Hər dəfə dost sözünü vurğulayaraq əslində özümü tərbiyyə edirdim. Ancaq onun mənə qarşı boş olmadığını da sezirdim.