bilmirdi. Artıq bədənini örtməyi buraxan əlləri Yaşarın boynunda boşalıb, aşağı düşdü. İkisinin də nəfəsi düzgün idi, fəqət halları düzəlmirdi.İçlərində dinmək bilməyən ehtiras və ehtiyac , bu gənclərə əzab verirdi.
-Bahar, -ehtiyatla onun adını çəkər-çəkməz qız irkiləndə ,Yaşar artıq geri çəkilmişdi. Bu çətin olsa da, edilməsi lazım olan idi. Tez idi, hələ çox tez idi deyə düşünürdü o. Nə Bahar hazır idi, nə də hazır olmayan birini məcbur edə bilməyəcəyini bilən Yaşar bunu peşmançılıqla nəticələmək istəmirdi. Yaşar hamamdan çıxdıqdan sonra yerə çöküb, dizləri qarnına yığılı vəziyyətdə dəqiqələrlə ağlayan Bahar az öncə necə səhv etdiyinin fərqinə vardıqca ,acizliyini dərk edirdi. Əgər Yaşar özü geri çəkilməsəydi bədəninin istəyinə qarşı çıxa bilməyən Bahar ,indi onun üzünə necə baxacaq, necə davranacaqdı?
Dünən kürəkənlərinin gəlişi ilə evdə tamam başqa havanın oynadığını hiss edən Şəbnəm xanımla İsgəndər kişi Bahar ilə Yaşarın səhər yeməyi zamanı özlərini qəribə apardıqlarını sezsələr də, heç nə demirdilər. Bir az sonra Yaşar özünü toparlamış ,hətta İsgəndər kişi ilə birlikdə bağı-bağçanı gəzməyə də çıxmışdı. Bu arada Bahar da evləri təmizləməyi bitirib yemək bişirirdi. Şəbnəm xanım öz söhbətləri ilə qızının əhvalına təsir etmək istəsə də , həmişə danışmaqda deyil ,dinləməkdə yaxşı olan Bahar özünü heç nə olmamış kimi apararaq , anasının şübhələrini uzaq tutmağa çalışırdı.
Axşam yeməyində Yaşar durmadan kəndin təbiətinə olan heyranlığı haqqında danışır və söhbət zamanı onu dinlədiyi halda üzünə baxmayan arvadına tez-tez "elə deyilmi?" kimi suallarla müraciət edirdi. İsgəndər kişi ,bütün günü ağac və tərəvəz ləkləri arasında gəzib , bağdakı bütün naz nemətlərin dadına baxan və bağçadakı güllərin ətrini içinə çəkən Yaşara qoyun-quzudan və onları otağa aparan qızından danışanda ərinin gözlərindəki heyrəti Bahar dərhal gördü. Elə günü sabah Yaşar otlağa Baharla birlikdə getmək istədiyini bəyan etmişdi. Gecə otağa gəldiyində artıq yerini salıb ,işi ilə əlaqəli