ə rahat yer edib ,ayaqlarını uzatdı və arxada ayaqüstə dayanıb onu izləyən ərinə əli ilə yaşıl otların üzərinə vuraraq işarə etdi. Yaşar ürəyində çağlayan sevinci üzünə vurmadan , ədabaz yerişiylə keçib onun yanında oturanda Bahar qarşılarında qoyunlu-quzulu, yaşıl zəmin və mavi səmalı mənzərəni izləyərək gülümsəyirdi.
- Bu işi çox sevirsən.
-Elədir, - Bahar dodaqlarını yığdı və daha içdən gülümsədi: ərinin təxmini ona xoş gəlmişdi.
-Niyə ?- Yaşar tam ciddiyətiylə verdiyi sualın ona xoş təsir etməyəcəyini düşünsə də, Baharın gözlərindən gülüş çəkilmədi. O , nədənsə utanan məktəbli qızların ədasından tamamilə uzaq və saf idi.
-Mən gözümü açandan atamı bu işlə məşğul görmüşəm. Həmişə də tez böyüyüb, özüm tək qoyunları otlağa aparmağa tələsmişəm. Atam tez-tez " daha yaxşı qiymətlər alsan, bunu edə biləcəksən" kimi sözlər ilə məni ürəkləndirirdi. Düzü, bir çox fəndən uğurlu olmasam da, qiymətlərim həmişə yaxşı olub. Məhz bütün günümü bu mənzərəni izləyərək keçirmək üçün gecə-gündüz oxuyurdum. Amma həyatımda yemək bişirmək sevdasına üstün ,heç nə gələ bilmirdi. Məktəbimizdə bir çox qız oxumağı istəyərkən mən ailə qurub öz evimin xanımı olmaq istəyirdim, - istehza qondu Baharın dodaqlarına; o, başını aşağı əyib ,yaşıl otların üstündə barmaqlarını gəzdirdi. Yaşar ürəyini didib-parçalayan iti dişli siçanlara yem verən sözlərə daha artıq qulaq asa bilməyəcəyini anlayıb, dərhal onun sözünü kəsdi və qucağını iri açıb, təmiz havanı içinə çəkdi.
-Burada bir ömür qalmaq üçün hər şeyi verərdim, vallah.
-Məncə, siz sıxılarsız.
-Niyə?
-Nə bilim, axı heç vaxt belə yerlərdə yaşamamısız. Həm...
-Həm nə?- Yaşar maraqla gözlərini onun üzünə dikərkən qaşlarının düyünləndiyini hiss etdi, amma geri çəkilmədi.
-Nə?
-Həm yəqin ki, sizə çətindir. Burada sizin öyrəşdiyiniz şərait yoxdur.
-Amma sən varsan, - iri, yaşıl gözlər Yaşarın gözlərinin içinə baxdı. Onun mülayim çöhrəsində sakit mehin təsiri ilə yellənən telləri Yaşarın səliqəli ,lakin kobud barmaqlarının təsiriylə arxaya