doğru darandı.
-Və sən burada xoşbəxtsən, - pıçıltı ilə deyilən sözün ardından nəmli kirpiklərini endirən Bahar üzünü digər tərəfə tutdu. Əlləri yaşıl otlara əzab verirdi. Yaşar mövzunu dəyişmək istəsə də qəhər boğazını tutdu, sözləri düyünləndi. Baharın gözlərində bir dünya boyda qüssə hökm sürürdü. Yaşar özündən asılı olmadan əlini onun əlinin üzərinə qoyanda qız diksindi; bir xeyli ox kimi iti baxışları ərinin gözlərində ilişib qaldı. Yüngül başı onun sözünə qulaq verməyib özünü Yaşarın çiyninə təslim etmişdi. Baharın istiliyini çiynində hiss edəndə Yaşar ovuc-ovuc qübar bağlayan bağrıyla dərin bir köks ötürdü. Dilindən geri qaytarmağa çalışdığı sözlər pıçıltıyla qopub yerə düşdü.
-Hər şey yaxşı olacaq ,Bahar...- deyilməsi asan, sübut edilməsi çətin olan sözlər bəzədi cümləni.
Bu sözləri deyən şəxs bir gün özü , məhz özü Bahara heç nəyin yaxşı ola bilməyəcəyini sübut edəcəyindən xəbərsiz idi.
Bu dəfə ona kömək etməyə tələsən ərinin köməkliyi ilə sürünü tövləyə qaytaran Bahar bir az əvvəl olduğu kimi gülməsə də ,indi içini saran qarışıq hislər ilə Yaşarı müşahidə edir və əlindən alınan xoşbəxtliyi qıraqdan seyr edən şəxs kimi incik düşən qəlbini ovudurdu. Bahar ilə təklikdən doymayan ürəyini bir az daha sevindirmək istəyən Yaşar isə ,ona başqa yol ilə qayıtmağı təklif edərkən vaxtı uzatmaq qərarı ilə Bahara müraciət etmişdi. Bahar başını yelləyərək razılaşdı. Az öncə başı onun çiynində olduğu halda ,indi ondan aralı gəzməsi gülünc bir hal idi və Yaşar bu komediyanı daha artıq uzatmadan Bahara yaxınlaşıb, onun kiçik əlini ovucu arasında sıxdı. Baharın kəskin baxışlarını üzərində hiss etsə də , gözləri gözəl mənzərələri izləyirmiş kimi ətrafda gəzdi. Bahar qamarlanan ürəyinin döyüntüsünü qulaqlarında eşidirdi. Bir zamanlar Sənanla əl-ələ gəzdiyi bu yerlər indi Yaşarla onun addımlarını öz üzərinə qəbul edirdi.Tovlədən bir xeylaq aralanmışdılar və anidən Bahar dizlərindən taqətin çəkildiyini hiss etdi ;yıxılmamaq üçün addımlarını saxladı. Yaşar irəliləmək