Bölüm 20

Baharın incə qolları onun boynunda, zərif bədəni əlinin altında ikən niyə Yaşar bakirliyini itirəcək oğlanlar kimi titrəyirdi? Niyə həyatında yetərincə intim münasibətləri olduğu halda, o, özünü parkda polislərdən gizlənərək öpüşən gənc oğlanlar tək çılğın və xoşbəxt hiss edirdi? Bu, bir müddətdir artıq heç kimlə bunları yaşamadığı üçün idimi ,yoxsa səbəb bunu Baharla yaşaması idi? Niyə o, başa düşürdü ki, Baharla öpüşdükdə tamam başqa idi hər şey? Niyə vaxtı ilə dəlilər kimi aşiq olduğu Nurayla onun arasında belə şeylər yaşanmamışdı? Niyələr hələ çox sonra da narahat edəcək, onu qarabaqara izləyəcəkdi, lakin indi əsas olan hürkütməmək; Baharı incə-incə ələ almaq, qorxmağa səbəb olmadığını hiss etdirmək idi. Baharın taqəti çəkildi və dizləri büküldü; o, çox öncədən özünü ələ vermişdi artıq. Ehtiras içində titrəyən bədənində güc bitmişdi: Bahar yıxılmamaq üçün kürəyini divara sürtürdü. Yaşar içində vulkan kimi püskürən azğın ehtirasını cilovlaya bilmirdi. Hərəkətləri sürətini artıranda Bahar astadan inildədi və bu, bir kişini özündən çıxarmaq üçün kifayət idi. Yaşarın, Baharın dodaqlarında islanan dodaqları, onun boyun-boğazında , sinəsində gəzirdi. Bahar sızıldadı və dərindən nəfəs aldı. Başının döndüyünü hiss edirdi, amma hələ də ayaqda idi. Sadəcə olaraq yaşadıqları daha bir ilk idi. Artıq qadın olmasına baxmayaraq, bütün bunları və bu qədər coşqun ehtirası o, ilk dəfə idi yaşayırdı. Yaşarın onun sinəsindən aşağı doğru düşən başı anidən dayandı, qalxdı və tam gözlərinin içinə baxdı. Şabalıdı gözlər , yaşıl gözlərdən icazə istəyirdi: hətta yalvarır, elə indicə öləcəyini bilən insan kimi son arzusunu diləyirdi. Baharın aralı qalan , rəngi qaçmış dodaqları tit-tir əsir, taqəti getmiş dizləri özlərini ,yıxılmamaq üçün güclə saxlayırdı. Gözləri xoşlanır, xumarlanır, nəfəsini tarazlaya bilməyən sinəsi imdad çağırırdı. Yaşar əlini uzatdı və açıq olan hamamın qapısını bağladı, cəftəsini də çəkdi. Gözləri ancaq bir sualı dayanmadan soruşurdu, amma cavab ala