çok önəmli - dedi. Mən də Günellə bağlı başdan sona qədər nə varsa hamısını ona danışdım. Ən son dünən başıma gələnləri də danışaraq: - Çatdıq! Burda saxlayın! deyə evimizi göstərdim. Mert heyrətlər içərisində idi. Eşitdiklərinə inana bilmirdi. Günel özünü ona tamam başqa cür tanıtmışdı. Və əfsuslar olsun ki, Mert ona dəlilər kimi aşiq olmuşdu. O mənə: - Təşəkkür edirəm. Bunları bilməm iyi oldu. Amma sizin kovulmanız için üzüldüm. Ben konusur, belki hall ederim deyirdi ki: - Lazım deyil! Mən qovulduğum yerə bir də qayıtmaram. Məni gətirdiyiniz üçün çox sağ olun. Sizə də uğurlar! - deyərək sağollaşıb maşından enmişdim... Evə qalxıb paltarlarımı dəyişmiş, bir stəkan suyu acgözlüklə başıma çəkmişdim. Artıq nisbətən sakit idim. Amma təcili olaraq da yeni iş tapmalı idim. Telefonu əlimə götürüb anama zəng etmək istəyirdim ki, Cavidandan zəng gəlmişdi... Telefonu açıb səsini eşitdiyimdə kövrəlmişdim. Cavidan: - Pəri, nə olub? Hardasan? deyə həyacanla soruşduğunda "Evdə!" deyə cavab vermiş və ağlamağa başlamışdım... - Niyə? Nə olub? deyə soruşsa da məndən səs gəlmədiyini görüb "Gəlirəm sizə!" deyərək zəngi sonlandırmışdı... Çox keçmədən Cavidan artıq bizdə idi. Qapını açıb onu qarşımda gördüyüm zaman daha da kövrələrək ona sarılmış və ağlamağa başlamışdım... O da məni qucaqlayıb, saçlarımı öpərək: - Keçdi, keçdi! Sakitləş! deyə məni sakitləşdirməyə başlamışdı... Sonra əlimdən tutaraq qonaq otağına aparıb: - Gəl otur burda və danış görüm nə baş verib? Sən niyə bu saatda evdəsən? Və niyə mənə xəbər etməmisən? deyərək həm özü əyləşmiş, həm də mənə yanında yer etmişdi... Ona bu gün baş verənləri başdan sona danışmışdım. - Şərəfsiz! Buna görə də bu cür işçini itirəllər? deyə əsəblə dillənmişdi. Sonra: - Bəs Günel? Onu da qovdu? deyə soruşduqda: - Mən çıxanda Günel onun otağına getdi. Ondan xəbərim yoxdu deyə bikef halda dillənmişdim... Cavidan ayağa qalxaraq mənim də əlimdən tutub qalxmağıma yardım etmişdi. Üzümə tökülən saçlarımı üzümdən çəkərək iki əli ilə yanaqlarımdan