ərzində evə gələn 10 qonşuya xoş gülümsəmə ilə cavab verir və daha artıq suala cavab verməmək üçün dərhal otağa keçirdi. İsgəndər kişinin də evdə olmaması, kəndi tanımayan Yaşar üçün əlverişsiz idi. Bahar isə onun olduğu yerdən ümumiyyətlə uzaq qaçırdı deyə bu qədər vaxtı tək qalmağa məhkum olan Yaşar sonunda dözə bilməyib qonaq otağına keçdi. Bəxti gətirmişdi, çünki otaqda ancaq bir qadın var idi, hansı ilə ki, Şəbnəm xanım söhbət edir , Bahar isə onun üçün mətbəxdə çay hazırlayırdı. Yaşar tanımadığı qadınla salamlaşıb ," Maşa Allah Şəbnəm, çox yaraşıqlı kürəkənin var" cümləsinə ötəri gülümsəməylə cavab verərək mətbəxə tələsdi. Bahar qaz sobasının qarşısında dayanmış, artıq qaynayan və buxarlanan çaydana baxırdı. Gözləri çaydanda olsa belə fikri tamam başqa yerdə idi deyə onun qaynadığının fərqinə varmamışdı. Arxasında dayanan Yaşar qulağına "Hazırdı" deyə pıçıldayıb , əlini ataraq sobanı söndürəndə Bahar səksəndi və anidən üzünü çevirdi. Yaşarla aralarında heç bir məsafə qalmamışdı; onlar üz-üzə və nəfəs-nəfəsə idilər. Bahar udqundu ,lakin heç nə demədi. Yaşarın gözləri hər zamankından daha fərqli şəkildə gülümsəyir, dodağının ucu yuxarı doğru qalxırdı.
-Bahar, - onun adının çəkilmə şəkli Bahara tanış idi. Bilirdi ki, onun danışmaq istəmədiyi və dinləməyə hazır olmadığı mövzunu açmağa hazırlaşır, ona görə yenidən üzünü çevirməyə cəhd göstərdi, amma Yaşar imkan vermədi. Onun kiçik çənəsini baş və şəhadət barmaqları arasına alıb, bərkdən sıxdı. Canını incitdiyini bilsə də, çarəsi yox idi.
-Dünən gecə harada idin?- sual elə ani səslənmişdi ki, Baharın iri gözləri iki dəfə bağlanıb-açıldı.Qızarmış yanaqları , bədəni kimi titrəyən dodaqları , müvazinətini saxlamaq üçün arxasındakı sobadan yapışan əlləri , hər şey öz heyrətini bildirsə də ,Yaşar özünü təəccüblü heç nə yox imiş kimi aparıb ,bir az daha yoldaşına tərəf əyildi. Sinəsi ilə Baharın sinəsini sıxır və onun dərindən nəfəs almaq istəyini ürəyində qoyurdu.
-Bahar , - nəhayət çənəsini buraxıb ,Yaşar