r barmaqlarını ehmalca Baharın saçları arasında gəzdirdi: bu zaman ərzində onun gözlərinə də baxmadı.- Mənə nə demək istəyirsən? Məndən nə gizlədirsən?
Sualdan saniyələr keçməsinə baxmayaraq Bahar dillənmirdi. Gözlərindən qəm-qüssə süzülür, dodaqları isə bir-birinə, heç nə deməyəcəyinə söz verirmiş kimi kip sıxılırdı. Yaşar gözlərini onun saçlarından çəkib gözlərinə yönəldəndə də heç nə dəyişmədi; Bahar danışmırdı. Səssizliyi Şəbnəm xanımın çay istəyən səsi pozdu. Yaşar nəhayət arxaya çəkildi və göz yaşlarını ondan gizlətməyə çalışan Bahar çevrilib , çay süzmək ilə məşğul olmağa başladı. Yaşar mətbəxi birinci tərk etmişdi. Bir az sonra əlində sinini güclə saxlayan Bahar da qonaq otağına keçdi və Yaşarı orada əyləşmiş görəndə heyəcanlandı. Çayları Şəbnəm xanım ilə 50 yaşlarında olan və uşaqlıqdan tanıdığı Nazilə xalanın qarşısına qoyduqdan sonra keçib masanın arxasında onlarla birlikdə oturdu. Divanda əyləşən Yaşar onun qəsdən belə etdiyini bildiyi üçün gözlərini Bahardan çəkmədən dodaqucu istehza ilə gülümsədi. Nazilə xala artıq yarım saat idi Şəbnəm xanım ilə ordan-burdan söhbət edir və çox tez-tez Bahardan şəhərlə bağlı suallar soruşurdu. Verilən cavablar və ümumiyyətlə Baharın davranışı onun bu söhbətdən və buradan çox-çox uzaqda olduğundan xəbər verirdi. Bahar bir az sonra daha çətin olacağını bilirdi. "Onlara aid" otaqda tək qalanda, Yaşar yenidən ona yaxınlıq göstərmək istəyəndə, qəlbində ona "sev" deyə qışqıran səslər yenidən dilə gələndə, Bahar üçün çətin olacaqdı, çox çətin olacaqdı. Yaşar isə əksinə hər şeyin daha asan olacağını və ya onun özünün vəziyyəti asanlaşdıra biləcəyini düşünürdü.
Üçüncü içilmiş və sayəsində Baharın əllərinə sağlıq oxunmuş pürrəngi çay idi , Nazilə xala hələ getmək istəmirdi. Onu burada saxlayan nə isə , hansısa xüsusi söhbət var idi ki "sevimli" qonşuları onları tərk etmək istəmirdi. Bahar hələ uşaqlıqdan bu, bədəni kimi hər zaman ağzı da dolu və el arasında sərsəm kimi tanınan qadını sevmirdi. Əgər Nazilə xala onlara