gəlirdisə bu , mütləq şəkildə hansısa dedi-qodunu paylaşmaq məqsədi ilə idi. Yoxsa bu qadın kimlərəsə baş çəkməyi və ya hal-əhval tutmağı sevməzdi. Hətta Nazilənin xəstə olduğunu bildiyi qonşular belə onu, qapılarının ağzında ancaq hansısa söhbəti yaymağa gəlmiş vəziyyətdə tapardılar. Əlbətdə, bütün bunlardan Yaşar tamamilə xəbərsiz idi, Bahar isə hər şeyi bildiyi üçün qonşularının verdiyi sualları soyuq cavablandırıb , tezliklə onu yola salmağa çalışırdı, hətta bundan sonra Yaşar ilə tək qalacaqlarını bilsə də . Artıq söhbətdən yorulan Şəbnəm xanım da saata tez-tez nəzər salaraq getmək zamanının olduğunu Naziləyə bildirməyə çalışırdı. O isə öz növbəsində özünü tələsirmiş kimi göstərib; "Məni də evdə kişi gözləyir" deyərək tezliklə gedəcəyini bildirirdi. Başlamayan o söhbət nə idisə Şəbnəm xanım hiss edirdi ki, xeyirə deyildi, amma artıq söylənilsəydi hamının canı qurtarardı. Şəbnəm xanım nə biləydi ki, Nazilə tam ortadan vuracaq və dilinə gətirdikləri hamının üzündə gözlənilməyən həmin ifadəni yaradacaq.
-Siz də gedirsiz , adam lap darıxacaq bacı, - deyə söhbəti başlayanda Nazilənin gözləri ətrafda, ən əsas da Yaşar ilə Baharın üzərində gəzdi.
-Həmişəlik getmirik ki, ay Nazilə, qayıdacağıq da, - Nazilənin eyhamdan mətləbə keçməsini gözləyən Şəbnəm xanım yerində səbirsiz qurcalandı.
-Nə olsun , yenə də darıxacam da, həm tək siz deyilsiz ki, - Nazilə bilirdi ki, bu sözlərin qarşısında Şəbnəm xanım lazım olan sualı verməyə məcbur qalacaqdı, elə düşündüyü kimi də oldu.
-Başqa kim gedir ki?
-Xəbərin yoxdur? Murad kişi də köçür dəə,- Yaşar anidən Baharla Şəbnəm xanımın simasında yaranan dəyişikliyi görməyə bilməzdi. Bahar da, Şəbnəm xanım da, onun bunu hiss etdiyini çox gözəl bilirdilər ,lakin özlərini idarə etmək əllərində deyildi. Nazilə istədiyini əldə etmiş şəxs kimi dodaqlarını əyərək, büzərək söhbətə davam etməkdə idi.
- Yazıq kişi çox pis vəziyyətdə idi, o qədər əlləş-vuruş, oğlunu oxutmaq üçün şəhərə göndər, sonu da belə olsun, - Baharın əllərindən