n başlayan əsməcə çiyinlərinə doğru qalxdı, Yaşar haqqında danışılan şəxsin kimliyi barədə şübhələrə düşməyə başlamışdı artıq və Nazilənin sonrakı cümlələri ilə şübhələri doğulmuşdu.
- Vallah Şəbnəm, şükür bu günümüzə, nə yaxşı ki bəzi şeylər heç alınmır. Allah bilir də, nəyi vermək lazımdır ,nəyi yox, - Şəbnəm xanım heç onun üzünə də baxmır və bundan sonra da dindirməyəcəyinə əmin olduğu Naziləni elə indicə evdən qovmağa hazır olduğu halda , Yaşarı düşünərək qulaq asmağa davam edirdi.
- Yadındadır, Sənan şəhərə getmək üçün atasına nə qədər yalvar-yaxar edirdi?- Sənan adını eşidən Yaşarın gözləri bir saniyə də olsun Baharın simasından çəkilmirdi;ona adı ilə bu qədər əzab verən şəxs ,əməli ilə nə etmiş ola bilərdi axı?
- İmtahanlarını verib yenicə kəndə qayıtmışdı , elə həmin günün gecəsi bütün qonşular Murad kişinin oğlu ilə davasına yığışdı. Hamımız elə bilirdik Sənan ata qatili olacaq. Vallah, bilmirəm aralarında nə olub , keçmişdi, amma yaman acıqlı idi Sənan atasına. Qapının ağzında yığışıb hamımız müdaxilə etmək üçün vaxt gözləyirdik ki elə bir az sonra o özü, əlində çantalar ilə evdən çıxıb qapını çırpdı. Murad kişi əli ürəyində yerə yıxılmışdı. Təsəvvür elə, Şəbnəm, bir dəfə də olsun geri qayıdıb, atasının necə olduğu ilə maraqlanmadı, vallah, Allaha and olsun, biabırçılıq idi. Adam ona görə razılaşmırdı daa, bilirdi gedəcək ,belə quduracaq sonra. Di hı, indi də atasının üzünə durur, şəhərə gedib ,daha nəyinə lazımdır ata? Bu şəhər nə mənə şeydi axı hər gedən qudurur?- deyə narazı halda donquldanan Nazilənin atmacası heç kimə təsir etmirdi. Şəbnəm xanım kimi Yaşarın da fikri ancaq Baharın yanında idi. Bahar isə məktəbi bitirəndən sonra imtahanları verib , ali təhsil almaq üçün heç bir müəllim olmadan özü bir il yarım durmadan hazırlaşan və bunun üçün çobanlıq müqabilində atasından pul alıb, kitablar əldə edən Sənan haqqında düşünürdü.Daha doğrusu Sənanın onun üçün nə qədər önəmsizləşdiyi haqqında. Ürəyinin sancısı elə möhkəm idi ki ,bunu simasına