yaşlarında itirmiş, həyatda tək mübarizə aparan gənc qız, üzümə gülümsəyərək "İstədiyiniz sualı verin, çəkinməyin" deyib, məni özünə valeh etmişdi. Düşünmədən onu işə qəbul etdim. Hələ də xatırlayıram; əynində qısa ətək və uzunqol pencəkdən ibarət qara rəngli kostyum var idi, onun altından isə incə bədənini daha da formaya salan ağ rəngli köynək geyinmişdi.
Yaşarın bütün bunları danışan zaman simasında -hələ də onu görürmüş kimi yaranan təsirlənmiş ifadə və indiyənə qədər hətta geyimini də unutmadığı qadını bu şəkildə xatırlaması Baharın boğazında çox arada hiss etdiyi qısqanclıq acısını yaratdı.
- Çox gözəl idi Bahar, həyatımda ondan öncə bir neçə qız olsa da ,o , o zamana qədər gördüyüm ən gözəl qadın idi.
Bahar gözlərinin dolduğunu hiss edir, lakin bunu Yaşarın görməməsi üçün dişlərini bir-birinə sıxırdı.
- Atam bu iş üçün ondan daha yaxşıları olduğu halda Nurayı seçdiyimə görə məni bir xeylaq danlamışdı. Kim bilir bəlkə elə bunun üçün idi ki onu heç vaxt qəbul edə bilmədi. Ya da, bəlkə də gələcəkdə baş verənləri öncədən hiss etmişdi yazıq atam, - dərin bir nəfəs ilə Yaşar ara verdi və köksünü ötürdükdən sonra davam elədi.
- Bir neçə ay sonra atama Nurayla evlənmək istədiyimi bildirəndə də narazılıq etdi və mən onunla mübahisə etdim. Əslində haqlı idi; cəmi 4 ay tanıdığım qız ilə ailə olmaq xəyallarında batmışdım mən. Nə gələcəyi fikirləşir, nə də başqalarını önəmsəyirdim. Biz ikimiz də Nurayla eşq odunda çox tez , düşünmədən alovlanıb, tez də sönmüşdük. Hətta toy günü də atamla barışmadıq. Nurayın təkidi ilə ayrı evə köçdük və düz bir il hər şeydən, hamıdan uzaq , iki dəli aşiq kimi yaşadıq. Nəhayət pul qazanmaq zamanı gəlib çıxanda ikimiz də qəribə idik. Mən məcburən atamın yanına qayıtmışdım, Nuray da özünə bankda iş tapmışdı. Əvvəlcə hər şey yaxşı getsə də , sonralar ikimiz də hər gün mübahisə etməyə başladıq. Nuray mənim atamın yanında işləməyimi istəmir , onunla arasını düzəltməyə , qəlbini almağa da çalışmırdı, mən isə öz növbəmdə onun işdən