Bölüm 21

Kiçik pəncərədən evə daxil olan günəş işığı ilə cüzi işıqlanan qonaq otağında yenə səssizlik idi. İsgəndər kişi ilə Şəbnəm xanım altdan-altdan qızları ilə kürəkənlərini izləyirdilər. Yaşarın gözü Baharda , Baharın gözləri qarşısına qoyulmuş ,lakin əl vurmadığı yeməkdə idi. Dünən gecə bir daha özünə qarşı çıxa bilmədi və Yaşara sarıldı,bir daha hislərini hər şeydən üstün tutdu deyə içində özünü danlamaq ilə məşğul idi.
Özünə gələndə başını qaldırıb ərinə baxdıqdan sonra dərhal otaqdan çıxmışdı. Yaşar onun ardınca getmədi; Baharın tək qalmasına imkan verməli idi deyə düşünmüşdü. Bütün gecəni Yaşar onun geri qayıdacağını gözləsə də , Baharın gəlib , yenidən ona sarılacağı xəyalı ilə yuxuya getsə də , heç nə istədiyi kimi olmamışdı. Bahar gecəni gözüyaşlı , kədər və acı içərisində bağçada keçirdi. Bu daha asan idi ,nəinki Yaşarla bir otaqda , bir yerdə qalmaq.
İndi isə ərinin kəskin baxışları altında yenidən əzilir və aqibətinin nə olacağı fikirləri ilə özünü minlərlə dəfə bıçaqlayıb, dəfələrlə tavandan asırdı. Həqiqətdə isə o hələ də yaşayır, hələ də nəfəs alır, hələ də baş verənlərə görə məsuliyyət daşıyırdı.
Səhər yeməyindən sonra kişilər oturub təmirlə bağlı planlar qurdu, qadınlar bir neçə aylıq müddətinə bu evdəki son axşam yeməyini hazırlamaq üçün mətbəxə keçdilər. Onlar sabah gecə artıq çıxmalı idilər. Son hazırlıqlar görülmüşdü; Yaşarla İsgəndər kişi ustalar ilə razılaşmış, Baharla Şəbnəm xanım lazım olan əşyaları çantalara yığmışdılar. Bahar gün ərzində burnunu çəkən ərinin zəiflədiyini görə bilirdi. Yay ayları olmasına baxmayaraq gecələr kənddə hava çox soyuq olurdu. Hər gecə yerdə ,nazik örtük üzərində yatan və bu yerlərin havasına öyrəşməyən Yaşar soyuqlasa da, buna önəm vermirdi. O, bütün gününü şirkətdəki öz işi və bu evin təmir işi ilə əlaqəli telefon danışıqları ilə keçirdi.
Axşama yaxın bir çox qonşu onların köçdülərini bildiyi üçün Şəbnəm xanıma baş çəkməyə və əlbətdə ki, ən əsas Yaşarı görmək üçün evə gəlməyə başladı. Yaşar 2 saat