a əlimdən bərk-bərk sıxaraq:

- Gəl! Evinə xoş gəldin, Pərim! deyərək, ilk öncə özü dəhlizə daxil olub, ardı ilə də məni içəri çəkdi... Elə həyəcanlı idim ki, sanki ilk dəfə idi bu evə gəlirdim...

Boynumun arxasından əlini uzadıb qapını bağlayaraq, əlinin yüngül hərəkəti ilə məni qapıya doğru itələyib vaxt itirmədən dodaqlarıma yumuldu..

Özümu tamam itirmişdim... Bu dəqiqə, bu saniyə, bu vəziyyətdə bu öpüşü gözləmirdim...
İlk öncə donub qalsam da, sonra özümə gələrək Cavidanın öpüşünə qarşılıq verməyə başladım... Bayaqki həyacanım nisbətən azalaraq, yerini ehtirasa vermişdi...

Bir müddət sonra Cavidan məndən aralanaraq əlləri ilə üzümü sığallayıb, gözlərimə baxdı və:
- Səni çox sevirəm... Çox şirinsən, çox... Balım! - deyərək baxışlarını üzümdə gəzdirdi...

Nitqim qurumuşdu sanki... Ağzımı açıb tək kəlimə belə edə bilmirdim..
Cavidan özümü itirdiyimi görüb gülümsəyərək eyni filmlərdəki kimi bir həmlədə məni qucağına götürüb yataq otağına apardı...

Yataq otağına daxil olanda gözlərimə inanmadım... Göydən asılan ürək formalı şarlar, yatağın üzərinə səpələnmiş gül ləçəkləri, mebelin üzərinə düzülmüş şamlar... Mükəmməl bir görüntü idi...
Cavidan məni qucağından yerə qoyub çarpayıya yaxınlaşaraq üzərində olan bir ədəd qızılgülü götürüb mənə uzatdı...
Titrəyən barmaqlarımla gülü sarıb, qoxladım və:

- Çox sağ ol! deyə zəif səslə dilləndim...

Cavidanın:
- Sən sağ ol! deməyilə
baxışlarımı qaldıraraq onun üzünə baxdım...

O isə:
- Məni sevdiyin üçün sağ ol... Sevdiyini etiraf etdiyin üçün, mənim yanımda oldugun üçün sağ ol. Mənə də ailə sevinci bəxş etdiyin üçün, hər şey üçün çox sağ ol... deyə-deyə aramızdakı qısa məsafəni qət edib mənə yaxınlaşdı və açıq, iri buruqlardan ibarət saçlarımın üzümə düşənlərini arxaya itələdi.. Ehtiyatla başımdakı tacı çıxardıb kənara qoydu və:

- Bizə mane olmasın! deyərək göz vurub, utanmağıma səbəb oldu...

Nəfəsini boynumda, üz-gözümdə gəzdirərək incə toxunuşlarla öpüşlər bəxş edib, dodaqlarıma