yumuldu...
Əlləri səbrsiz bir cəldliklə belimdəki qırmızı bağı açaraq kənara atdı...
Gəlinliyimin iplərinin boşaldığını hiss edib utanaraq gəlinliyimdən yapışdım və yerə düşməsinə mane oldum...

- Mənə mane olma! deyerek Cavidan qulağıma doğru fisildadı, sonra:
- Qorxma!... Mənə güvən! deyərək gəlinlikdən tutduğum əllərimdən yapışaraq kənara çəkməyiləə gəlinlik üzərimdən sürüşüb ayaqlarımın altına düşdü..

Utanaraq baxışlarımı qaçırdım...
Cavidan isə məni başdan ayağa süzərək:
- Gözlərimə bax!.. Gözlərimə bax, Pərim..
Utanma!.. Məndən utanma!.. Gör necə gözəlsən?! Sən özündən utanmalı deyil, belə gözəl bədənə sahib olduğun üçün fəxr etməlisən deyərək dodaqlarıma yapışıb məni yenidən qucağına götürdü...
Ehtiyatla məni çarpayıya uzadıb bədənimin hər zərrəsinə şəhvətli öpüşlərini bəxş edərək ağlımı tamam başımdan aldı... Nəfəsim öz nizamını itirmişdi... Ürəyim az qalırdı ağzımdan çıxsın..
Cavidan özü də geyimlərindən xilas olub, məni də qarderobun son geyimlərdən azad etdi..

Bədənimin her zərrəsinə dəyən dodaqlar məni yataqda çarəsiz buraxmışdı.. Hec vaxt hiss etmədiyim hisslər məni öz ağuşuna almışdı... Ağlımı elə itirmişdim ki, Cavidan mənə özünü bu dəqiqə öldür desə onu da edə bilərdim...
Yataqda quş tək qıvranır, hiss etdiyim şirin əzabdan qurtulmaq istəyirdim.. Əllərimlə yataq örtüyündən yapışıb sıxaraq sanki nəyisə həll etməyə çalışırdım...

- Ca-vi-dan.. deyə adını güclə tələffüz edib, ağlamaq həddinə çatmışdım...
Cavidan ayaqlarımın arasında özünə yer edib, gözlərimə baxmışdı...

- Səni sevirəm!.. deyə pıçıldayaraq son həmləsi ilə mənə sahib olmuşdu..
Dodaqlarım arasından qaçan inilti Cavidanın iniltisi ilə toqquşaraq sevgimizə şahidlik edən divarlara çırpılıb otaqda əks- səda vermişdi..
Dəqiqələr sonra ikimiz də həzzin ən yüksək zirvəsinə qalxaraq bir-birimizin adını sakit tonda çağırmışdıq..

Cavidan təngnəfəs halda üzərimə uzanıb, burnunu boyun girintimə dayayaraq qolları ilə məni bərk-bərk sarmışdı..

- Səni sevirəm, mənim