qalmışdı. Azər bəy nişanı restoranda edəcəyini və bütün xərcləri öz üzərinə götürəcəyini söyləmişdi. Demək olar ki, hər şey hazır idi...

Bu gün son alış-verişimizi də etdikdən sonra Cavidangil məni evə ötürüb özləri də getmişdi. O qədər yorğun idim ki, bir an əvvəl evə girib duş qəbul etdikdən sonra bir istəyim vardı, o da yatmaq ...

Səhər açılmış, hamımız xoş təlaş içində bir-birimizə dəymişdik. Buna baxmayaraq axşam saat 5-ə artıq hazır idik. Çox keçmədən oğlan evi gəlmişdi. Elçiliyi evdə, nişanı isə restoranda edəcəkdik deyə evə Cavidan, atası, anası, bacısı, qardaşı və yoldaşı gəlmişdi... Azər bəy adət yerini alsın deyə daha uzatmadan anamdan məni istəyərək:
- Allahın əmri, peyğəmbərin iznilə qızımız Pərvanəni, oğlumuz Cavidana istəyirik - deyərək təbəssümlə mənə baxdı...

Anam da təbəssüm edərək:
- Allah mübarək eləsin, verdim getdi. Allah peşman eləməsin! deyərək bir Cavidana, bir mənə baxıb kövrəldi....

Könül xanım:
- O zaman gəlsin şirin çaylar! İçək yollanaq restorana - deyərək gülümsədi...

Mən də təbəssüm edərək mətbəxə keçib çayları gətirdim. Könül xanım çiynimə qırmızı bir şal ataraq, barmağıma qədimi bir üzük taxıb alnımdan öpdü və:
- Xoş gəldin ailəmizə gözəl qızım, bizi çox xoşbəxt etdin deyərək Cavidanın əlini götürüb mənim əlimin üzərinə qoydu... Sonra gözləri yaşararaq:
- Bu əllər heç ayrılmasın! deyib ikimizi də bağrına basdı...
Bəli bu gün mən həqiqətən sevdiyim və məni sözün əsl mənasında sevən biri ilə nişanlanmışdım... Bu dəfə heç nə "şou" deyildi... Hər şey olmalı oldugu kimi idi...

***
Artıq restorana gəlib çatmışdıq...
Biz tərəfdən demək olar ki, qohum yox idi. Yalnız iş yoldaşım Leyla, qrup yoldaşım Nəzrin, nişanlısı və anası, anamın dostluq etdiyi iş yoldaşı və iki qonşumuz gəlmişdi... Amma Cavidangil tərəfdən demək olar ki, gəlməyən qalmamışdı... Bütün nəsil orda idi... Hamıya Cavidanı fikrindən döndərən qız çox maraqlı idi... Restoranda da üzüklər taxılaraq rəsmi olaraq nişanımız elan olunmuşdu... Azər bəy