qatma istəkləri uğursuz olmuşdu. - Hümeyrayam. Verdiyim qısa cavabla heçkimə qarışmayan eyni zamanda da işimə qarışılmağını sevməyən biri olduğum anlaşılmışdı zənnimcə. İlk dərs gününü beləcə yola verib çıxarkən dəhlizdə bir nəfərlə burun - buruna gəldim. Olduqca səliqəli geyimli və yaraşıqlı gənc, bir addım geri çəkilib gülümsədi. - Üzr istəyirəm, xanım. Sadəcə başımı yelləyib oradan uzaqlaşdım. Ancaq nə yalan deyim onun xarici görkəmi və nəzakətli davranışı xoşuma gəlmişdi. Günlər öz axarında davam edərkən universitetin həyətində bəzən həmin gənci görürdüm. Çox alicənab biri idi. Məni hər gördüyündə gülümsəyib başı ilə salam verirdi. Özümü qəribə hiss edirdim o zaman. Əslində bucür hisslər mənə yad olsa da onu hər zaman görməyi arzu edirdim. Hiss edirdim ki, getdikcə o oğlandan xoşum gəlir. Onun haqqında tək öyrənə bildiyim adının Xəzər olduğu və müəllim olduğu idi. Gənc müəllim həqiqətən çox yaraşıqlı biri idi. Beləcə bir neçə gün ötmüşdü. Universitetin həyətinə təkbaşıma oturub kitab oxuyurdum, kitabdan gözlərimi çəkmirdim desəm daha doğru olardı. Hər kəs kimi məndə sevirdim kitab oxumağı. - Salam, Eşitdiyim səsə yavaşca başımı qaldırdım. Xəzər hər zamaki nəzakətli gülümsəməsi ilə qarşımda dayanmışdı. - Salam. Həyəcandan əlim - ayağım, bir - birinə dolaşırdı. - Niyə təkbaşına oturmusan? - Mən... Mən kitab oxuyurdum. - Baxa bilərəm? Əlini uzatdığı zaman gülümsəyib kitabı ona verdim. - Buyurun, Xəzər kitabı alıb oturacağa oturdu. - John Green... Maraqlıdı. - Oxumusunuz? - Bəli, bəyənərək oxuduğum əsərdir. Hər şeyə rəğmən həyatın davam etdiyindən bəhs edən gözəl kitabdır... Seçimin gözəldir. Son cümləsini gözlərimə baxıb sərf etməsi həyəcanımı qat - qat artırmışdı. - Kitab oxumağı sevirsiniz? - Əlbəttə. Kitab oxumaq nəfəs almaq qədər lazımlı bir şeydir. Məncə hər kəs belə düşünməlidir. İnan ki, o zaman dünya daha gözəl və yaşamağa dəyər bir yer olacaq. Bu barədə sən nə düşünürsən, Hümeyra? - Siz... Siz, mənim adımı haradan bilirsiniz? Verdiyim sual qarşısında