Sinifə daxil olar - olmaz diqqətimi ilk çəkən partamdakı bağlama oldu. Yaxınlaşıb bağlamanı götürərək o tərəf bu tərəf çevirməyə başladım. Zənnimcə kitab idi.. Buraya kimin qoyduğu ilə bağlı heç bir fikirə sahib deyildim. Ətrafda soruşa biləcəyim kimsə olmadığından yerimə oturub bağlamanı açdım. Yanılmamışdım… Kitab idi... Qalın bir roman. Kitabın arasından qarşıma bir kağız parçası düşmüşdü. Cəld kağızı açıb oxumağa başladım. "Mənim kimi kitab sevən qızı izin verirsə yaxından tanımaq istəyirəm. Xəzər" Çox xoşuma gəlmişdi onun bu jesti. Ancaq mən onu heç tanımırdım üstəlik, o, bir müəllim idi mən isə tələbə. Yaxşı ki, auditoryada heç kim yox idi. Kitabı çantama yerləşdirib dəhlizə çıxdım. Hər halda Xəzər məndən bir cavab gözləyirdi. Amma nə cavab verəcəyimi heç bilmirdim. Düşüncəli şəkildə addımlarkən dəhlizin başında mənə baxan Xəzəri görməyimlə yerimdə dayanmağım bir oldu. O, hər zaman səliqəli geyimi, təmiz qırxılmış üzü və yana daradığı saçları ilə başqalarından fərqlənirdi. İndi də elə idi... Üzündən əksik olmayan təbəssümü ilə məni izləyirdi. Sadəcə uzaqdan bir müddət izləyib sinifə döndüm. Beləcə günlər öz axarı ilə davam edirdi. Bu günlər ərzində demək olar ki, hər gün Xəzərlə uzaqdan - uzağa bir - birimizə baxırdıq. Eynən yeniyetmələr kimi... Onun heç bir yalnışını görmürdüm. Vaxtı - vaxtında işinə gedib gələn son dərəcə düzgün biri idi. Mənə bənzəyirdi sakit həyatı. İkimizdə bir az melanxolik və əsla səhv etməməyə çalışan insanlar idik. Uzaqdan gördüyüm qədəri ilə oxşar cəhətlərimizin yanı sıra fərqli yönlərimiz də yox deyildi. Məsələn, Xəzər mənim əksimə arada gülürdü. Onun bütün həyatı kitablardan ibarət idi. Nadir hallarda onu hansısa tələbə ilə danışan görərdim, qalan vaxtlar sadəcə kitab oxuyurdu. Xəzərin kitaba bu dərəcə bağlılığı məni zaman - zaman qorxutsa da üzərində durmamağa qərar vermişdim. Hələ heç bir cavab verməmiş olsam da universitetin gənc və yaraşıqlı müəlliminin mənimlə maraqlanması qururumu oxşayırdı. Bunun yanı sıra adını qoya