i düşünürdü. Elə belə də oldu.Aylin :" Ata, sən ən doğrusunu bilirsən", - dedi. Atası Aylinin alnında öpüb: "Bilirdim ki, sən razı olacaqsan. İnan, Səlim sənin üçün ən doğru insandır", dedi.
-"Demək, evlənəcəyim adamın adı Səlimdir", - dedi Aylin öz özünə.
Aylin heç vaxt aşiq olmamışdı. 23 yaşı olmasına baxmayraq evlənməyi düşünmürdü. İndi isə bu tanımadığı aday onun üçün çox gözlənilməz olmuşdu. Görəsən, bu evlilik ona nə bəxş edəcəkdi. Əslində, atasının onun üçün verdiyi hər qərar Aylinin həyatını yaxşılığa doğru dəyişmişdi. Ona görə də atasının dediklərinə qarşı gəlmirdi.

Atasının:"Oğlum, yeməyə başlamadan öncə gəl,bir az söhbət edək",- deməsi ilə ikisi də başqa bir otağa keçmişdi. Kazım bilirdi ki, oğlu ona qarşı çıxacaq. Amma onu yola gətirəcəkdi. Bunu etməli idi. Sara ilə evlənməsinə izn verə bilməzdi.
Səlim əsəbindən yerə- göyə sığmırdı.
-Siz məndən xəbərsiz belə qərarı necə ala bilərsiniz? Mənim yerimə necə qərar verdiniz, anlaya bilmirəm, ata?- Bu gözlənilməz qərar onu çox əsəbiləşdirmişdi.
-Mən evlənən deyiləm. Tanımadığım biri mənim heç nəyim ola bilməz.
-Oğlum, artıq biz Zakir ilə danışmışıq. Mən sənin atanam. Ən düzgününü mən bilirəm. Yoxsa sən ailəmizə yaraşmayan o qızı bizə gəlin etmək istəyirsən? Bunu ağlından belə keçirtmə.
- Kimi istəsəm,onunla da evlənəcəm,ata,-dedi.
-Səlim, ağıllı ol. Bu vaxta kimi nə istəmisən,etmişəm. Sənə "yox" deməmişəm. İngiltərədə oxumaq istəyəndə də, orda yaşamaq istəyəndə də qarşı çıxmadım. Amma bu dəfə yox. Mən sənə demirəm ki, dərhal evlən. Sadəcə tanı, deyirəm sənə. Danışıb görüşün. Aylin çox yaxşı qızdır. Səni xoşbəxt edəcək biridir. Bəlkə, xoşuna gəlir. Ürəyinə yatır.
-Aylin?-Əsəbi bir təəccüblə baxdı atasına.Qaşlarını qaldırdı.
-Hə də Aylin. Zakirin qızının adı Aylindir, -dedi.
Səlim əsəb ilə :"Mən hələ onun adını indi öyrənirəm. Sən isə evlilikdən və xoşbəxtlikdən danışırsan", - gözləri az daha yerindən oynayacaqdı,-ata,bağışla, amma bu olmayacaq.
Səlim onu atasının arxadan səsləməsinə baxmayaraq