BOLUM1


Həyat bəzən sürprizlərlə doludur. Deyirlər ki, həyat sən planlar qurarkən başına gələnlərdən ibarətdir. Necə də doğru sözdür. Heç kim bilə bilməzdi, sabah başına nə gələcək. Axşam yatırıq və səhər oyandıqda normal həyat davam edir. Bəzən isə həyat qarşımıza sürprizlər çıxarır.

***
Aylin və Səlim adi gün kimi oyanmışdılar. Aylin həkim idi. Səhər tezdən durub atası Zakir kişinin Universiteti əla qiymətlərlə bitirdiyi üçün ona hədiyyə etdiyi klinikasına işə gedirdi. Əsla özünü burda xanım kimi aparmazdı. Sadə insan idi. Ona görə də burdakı bütün həkimlər, tibb bacıları, xadimələr belə Aylinin xətrini çox istəyirdi. Aylin orta boylu, incə bədən quruluşuna sahib, sarışın qız idi. Anası ona gözlərinin rənginə görə yaşıl gözlüm, atası isə sarışınım deyirdi. Bu sadə gözəlliyini makiyajla korlamağı heç sevmirdi. Özündən başqa bir dənə də özündən iki yaş böyük qardaşı vardı. Atasının istəmədiyi biriylə evlənincə çıxıb Rusiyaya getmişdi. Orda öz Bənövşəsi ilə yaşayırdı. Artıq bir il idi, qardaşını görmürdü. Aylin qardaşına çox bağlı idi. Qardaşının getməsi onu çox pərişan etmişdi. Bir də sevimli rəfiqəsi Nigar var idi. Həm məktəbi, həm də ali məktəbi birlikdə oxuduqdan sonra işə də birgə başlamışdılar. Nigar da Aylinlə birgə xəstəxanada həkim idi. Aylin cərrah, Nigar isə uşaq həkimi idi.
Bu gün də adi günlərdən biri idi. Aylin işinin başında idi. Axşama doğru atası ona zəng edib axşam tez gəlməsini söylədi. Önəmli bir mövzuda danışmaq istəyirdi. Aylin atasının sözündən əsla çıxmamışdı. Həmişə onun istəklərini yerinə yetirmişdi. Bəs, görəsən, bu dəfə nə deyəcəkdi? Həmişə belə ciddi şəkildə evə çağırıb nəsə deyəcəyini deyəndə önəmli bir şey söylər və Aylinə seçim haqqı vermədən əməl etməsini gözləyərdi. Bunu söyləyəndə, əlbəttə ki,qızının fikrini soruşurdu. Amma bu elə- belə gözdən pərdə asmaq kimi bir şey idi. Zakir Əliyevin sözündən çıxmaq mümkün olan bir şey deyildi. Əlbəttə, arada bəzi istisnalar olurdu. Məsələn, oğlu Zahir kimi. O da atasına qarşı çıxdığı