Dostunu və onun ailəsini evində ilk dəfə qarşılayan Fatehin də sevincinin həddi-hüdudu yox idi. -Vallah, sizdəki rahatlığın əvəzini heç nə verməz, - deyərək o, dostuna söhbətdə dəstək olmağa çalışsa da , qalan hamı, sadəcə təbəssümlə kifayətlənirdi. -İcazənizlə ,mən otağıma qalxım, bəzi işlərimi var, - deyə bu "səmimilikdən" təngə gələn Yuliya, demək olar ki, heç toxunmadığı yeməyini yarım qoyub ayrılarkən hamının üz ifadəsi sadəcə bir neçə saniyəlik dəyişdi və ardınca ortama rahatlıq çökdü. Şəbnəm xanım, İsgəndər kişi və Fateh sözün əsl mənasında bir-birlərindən uzaq olduqları vaxtların acısını almaqla məşğul idilər, amma bütün bunlardan sıxılan tək şəxs- Yaşar, artıq usandırmağa başlayan söhbətin bitməsini həsrətlə gözləyirdi. Bir az sonra atasıyla Fateh əmisinin sözlərinə üzündə təbəssümlə qulaq asan Baharın gözləri böyüdü. O, yanında oturan ərinin əlini dizində hiss etdi , az sonra isə onun yuxarı qalxması ilə yanaqları allandı. Yaşara baxmağa cürət etməsə də ,sonra buna məcbur qalmışdı və ərinin dodaqlarındakı təbəssümü görüb dəliyə dönmüşdü. Yaşarın heç kim görmədən göz vurmasıyla Bahar başını aşağı salıb, tələsik yeməyini yeməyə başlasa da, Yaşar dayanmadı , əlini onun belinə tərəf apardı və həyat yoldaşına tanımadığı hissləri yaşatmağa başladı. Gözlənilmədən, ilan vurmuş kimi ayağa qalxması masa arxasında , Yaşardan başqa hamının üzündə təəccüb yaratdı. Əlini yumruq şəklində dodaqlarına doğru aparan Yaşar isə gülüşünü içində boğdu və gizlətməyə çalışdı. -Mmən... Gedim çay dəmləyim, -deməsi heç kimi şübhələndirmədi: Bahar çevik hərəkətlə,yarı qaçış tərzində mətbəxə sarı yönəldi. Aradan bir neçə saniyə keçmişdi ki, -Sizə nuş olsun, - deyə ayağa qalxan Yaşar da otağı tərk etdi. Mətbəxdə ,suyu purçumlanan qəfədanın qarşısında dayanan Bahar ,əllərini elektrik sobasının kənarlarına dayamışdı. Eyniylə bir neçə gün bundan öncə olduğu kimi Yaşar qazı söndürüb ,qulağına "hazırdı" deyə pıçıldayanda, Bahar diksindi ,lakin çevrilmədi. Yaşar qollarını onun qarnına