a sarıyıb özünə doğru çəkib, çənəsini Baharın kiçik çiyninə dayadı. Baharın zərif əlləri onun əllərinin üzərini ötsə də , bədəni titrəyirdi; bu titrəyişə öyrəncəli Yaşar isə bu dəfə geri çəkilmədən, onun yanağına kiçik öpüş qondurub ,yenidən çənəsinə yer etdi və Baharın ətrini içinə çəkdi. Bahar bu zaman ərzində bir neçə dəfə udqunmuş, iri gözlərini baxdığı ,lakin görmədiyi hər yerdə gəzdirmiş və dəfələrlə qırpmışdı, amma heç nə sakitləşməsinə səbəb ola bilməmişdi. - Otaqda səni gözləyəcəm, tez gəl,- Yaşar bir daha pıçıldadı, ehtiyyatla onu qolları arasından azad etdi və mətbəxdən çıxdı. Ailə üzvlərini yeni dəmlədiyi çaya qonaq edən Bahar ,özündə olmadığını hər halı ilə bəlli etsə də , başları söhbətə bərk qarışan valideynləri və Fateh bu vəziyyətdən agahsız qaldılar. "Yuxarıda" onu nələr gözləyirdi, ilahi. Bahar özündən asılı olmayaraq, içində əmələ gələn istəyə heyrətlənirdi ən çox. Onun ayaqları getmək istəməyən bədənini yuxarıya çıxmaq üçün tələsdirirdi. Sinəsində döyünən ürəyi "tez ol, tez ,tez!" deyə çırpındığı vaxtda, beynində "olmaz" siqnalları dəfələrlə çalınır, yanıb-sönürdü. Mətbəxdə və qonaq otağında görə biləcəyi bütün işləri də görmüş, hamını öz otağına yola salmış və bu vaxt ərzində bircə dəfə də olsa aşağı enməyən ərinin sözlərini dodaqlarında onlarla dəfə təkrarlamışdı. Bahar tüğyanlar qoparan ürəyinin yanğısı üzərinə su tökərək, yuxarı qalxırdı. Qapının dəstəyi elə aşağı endi ki, elə bil paslanmışdı və açılmağa gücü çatmırdı. Bahar boş otaqda qorxaq nəzərlərini gəzdirdi və hamamdan eşitdiyi su səsinə görə ağlına ilk gələn : " özünü yatmışlığa vurmaq" cəhdini etmək qərarı ilə, yatağa doğru qaçdı. 5 dəqiqə sonra hamam qapısı açıldı və tələsməyən addım səsləri Baharın qulağında div addımları kimi öz sədasını verdi. O, göz qapaqlarını və çənəsinin altına çəkdiyi yataq örtüyünü ovucları arasında kip sıxmışdı. Nə qədər belə olmayacağına ümid etsə də , gözlədiyi kimi, Yaşar yataqda, onun yanında uzandı və əlini onun belinə sarıyıb, Baharı özünə doğru