çəkdi. Əlləri ilə onun üz-gözünü oxşayarkən , gülümsəməyi də unutmamışdı. -Yatmadığını bilirəm Bahar, özünü belə göstərmək üçün əziyyət çəkmə, - sözləri deyildikdən bir neçə saniyə sonra, Bahar məğlub şəkildə gözlərini açdı və onunla burun-buruna uzanan ərinə baxdı. Yaşar gözlərini onun saçlarında gəzdirib, əli ilə onları sığalladı. - Sən necə düşünə bilərsən ki, mən səni nəyəsə məcbur edəcəm, dəli qız. Sən hazır olmayıncaya qədər mən gözləməyə hazıram. Nə vaxt ki, sən istəsən, nə zaman ki, sən hazır olsan , bax o zaman biz səninlə əsl ər-arvad olacayıq, yaxşı?- Yaşarın gülümsər gözləri onun gözlərinə baxarkən, Baharın dodaqları əsdi. Göz yaşları ilə örtülmüş gözləri ərinə minlərlə dəfə təşəkkür etsə də , dili heç nə deyə bilmədi. Yaşar həyat yoldaşının həssaslığını tanıyır və qəbul edirdi. Bahar onun gözlərində "uşaq" statusundan çıxsa da, hisləri körpə qədər saf olduğu üçün, hələ tam hazır olmadığı münasibətlərə layiq bilmirdi onu. Buna baxmayaraq zəhərli düşüncələr, içini yeyib-bitirən fikirləri də uzaqlaşdıra bilmirdi özündən. Baharın ona qarşı laqeyd olması fikri ,Yaşarın yenidən onu sevməyən birinə dəlilər kimi aşiq olma ehtimalını artırırdı. Yox, Bahar heç vaxt Nuray kimi olmayacaqdı, heç vaxt ona xəyanət etməyəcəkdi deyə düşünsə də , məhz onun özünün bunu sübut edəcəyini, özünün yaxınlıq göstərəcəyini gözləmir deyildi. - Amma... Düşünmə ki, mən bundan da özümü məhrum edəcəm ,- deyib onun dodaqlarını əsir alan Yaşar bütün coşqusu və ehtirası ilə Baharı məhz qarşılıq almaq üçün öpürdü. Bahar heç düşünmədən qollarını onun boynuna dolayıb, qarşılıq vermişdi. Uzun-uzadı öpüşün ardından , kəsik-kəsik nəfəs aldıqları zaman ,ikisinin də dodaqları təbəssüm ilə əhatələndi. Bundan sonra hər şey tamam başqa olacaqdı, olmalı idi... Yaşar söz verdiyi kimi Baharı heç nəyə məcbur etmirdi. Hər yorğun iş günündən sonra onunla bir yataqda, qucaq-qucağa öpüşərək yatmaq kimi yaxınlıqlar istisna , bir dəfə də olsun qoyulan həddi keçməmişdi. Bahar yenidən kursa gedib-gəlməyə