də , Yaşar onun çənəsindən tutub yuxarı qaldırdı. - Bilmirəm kimin toyudur ,amma gəlinə indidən yazığım gəlir, - Bahar nə demək istədiyini başa düşmədən Yaşara həfif təəccüblə baxarkən, o gülümsədi. - Çünki həmin toyda səndən gözəl heç kim olmayacaq , hətta gəlin də. İkisi də onun dediklərinə gülüb, bərkdən qucaqlaşdılar. Nədən idi bilmirdi , amma Bahar qarşıda onu gözləyənləri hiss edirmiş kimi ,içində narahatlıq keçirirdi. Sanki bu qədər xoşbəxtlik ona haram imiş kimi, sanki Yaşar ilə onun səadətini kimsə əllərindən alacaqmiş kimi ... Toya lazım olanları onlar Şəbnəm xanım ilə birlikdə aldılar . Nədənsə Bahar heç getmək istəmirdi, fəqət atası və anası ,üstəlik də Nazim dayısının xoş günündə iştirak etmə məcburiyyəti, onun qarşısında başqa seçim qoymurdu . Baharı kəndə yola saldığı gün Yaşar da narahat idi. Onu tək qoymaq istəmirdi, amma işdə keçiriləcək toplantıda iştirakı mütləq olduğu və həmin toyda tanıdığı heç kim olmayacağı üçün getmədi. Cəmi bircə gün və bir gecə onsuz olmaq ,onsuz yatmaq fikri də Yaşarı dəli edir, Baharsızlığın acı dadını boğazında hiss etdirirdi. Amma nə çarə, hər zaman , hər gün də sevdiyi ilə birlikdə olacağını ona söz verməmişdilər. Axşam saatlarında Bahargil toyun keçiriləcəyi məkana daxil oldular və onlar üçün ayrılmış, qonşulardan ibarət masanın arxasında oturdular. Hamının başı yeməyə və söhbətə qarışdığı bir zamanda Baharın gözləri , rəqsdən sonra yerinə, onunla eyni masaya əyləşən adamı görməklə böyümüşdü. Hisləri onu aldatmamışdı; bir addımlıqda olan xoşbəxtlik belə asan əldə edilə biləcək qədər yaxın