yoldaşım sözü üçün lap pərt oldu,-atamın mənə layiq gördüyü, demək sənsən,-dedi və üzünü turşutdu. Amma tanış olmalı olduğu oğlanın Səlim olduğunu görəndə sevindi də.
Səlim Aylinə əl uzadıb:
-Gəlin, yenidən tanış olaq,-dedi və əlini Aylinə uzatdı, - Salam. Adım Səlimdir.
-Salam, mən də Aylin, - dedi və Səlimin əlini sıxdı.
Əl-ələ görüşüb yerlərinə oturdular. Aylin özlüyündə Səlimin yaraşıqlı olduğunu düşünürdü."Düzü,bir az qabadır. Amma çox yaraşıqlıdır. Bəlkə də, onunla evlənib xoşbəxt ola bilərəm", - deyə düşündü. Bu anda Səlim gərgin şəkildə: "Məni tanımadan necə evlənməyə razılıq verdin? ", -deyə soruşanda Aylin özünü itirdi. Bütün fikirləri alt-üst oldu. Nə deyəcəyini bilmədi.
-Niyə cavab vermirsən?-daha gərgin tonda soruşdu.
-Mən sadəcə... Ailəm istədi, -deyib pərt şəkildə gözlərini qaçırmağa çalışdı. Özünü ağlamamaq üçün güclə saxlamışdı. Nə olsa da, bunu gözləmirdi.
-Demək, bu evlilik heç birimizin ürəyincə deyil.
Aylin sadəcə Səlimə baxmaqla yetindi.Səsini çıxara bilmədi. Nə desin ki ona? Cavab verə bilmədi. Səlim isə bir kağızı Aylinin önünə qoyaraq dedi:
-Biz ikimiz də evlənmək istəmirik.Valideynlərimiz isə əl çəkmir. Ona görə də bunu imzala. Və sonra hər şey daha rahat olacaq.
-Bu nədir belə ?-Aylin çox asta səslə soruşdu.
-Aç, bax,-Səlimin səsindəki quruluq Aylini heyrətdə qoymuşdu. Önündəki sənədin nə olduğuna baxmağa qorxurdu. Nə ola bilərdi axı?
Aylin sənədi astaca əlinə aldı. Baxmaq üçün tələsmirdi sanki. Açıb oxuyanda gözləri az daha kəlləsinə çıxdı. Bunu heç gözləmirdi.
-Bu nədir belə? Sən mənimlə oyun oynayırsan? - deyərək masadan qalxanda Səlim onu saxladı.
-Aydan otur, qulaq as.
-Aylin.. - dedi sərt şəkildə. Adını belə düzgün bilmirdi heç. Bu onu daha da əsəbiləşdirdi.
-Başa düşmədim, - Səlim gözlərini təəccüblə Aylinə dikdi.
-Adımı deyirəm. Aydan deyil, Aylindi.. - qəzəblə Səlimə baxdı.
-Yaxşı, anladım. Aydan olmasın. Aylin olsun. Bunun indi heç bir fərqi yoxdu, - Səsindəki özünü bəyənmişlik insanın səbr kasasını