r deyə düşünsə də, tamam əksi olmuşdu. Zakir bəy oğlu ilə bir daha əlaqə saxlamamışdı. Bu dəfə də Aylinin toyuna görə bir araya gəlməyə razılıq vermişdi. Amma Zahir nə nişana gəldi, nə də toya. O,bacısını xoşbəxt görmək istəyirdi. Amma o, bilirdi ki, Aylin xoşbəxt deyil. Ona görə də gəlmədi. Bacısına zəng edib məsələnin əsasını öyrənməyə çalışdı. Biləndə ki, Aylin atasına görə razıdı, qəzəbləndi və Aylinə də toya gəlməyəcəyini dedi. Aylindən bir daha bu mövzunu düşünməsini və əgər atası qarşı çıxsa, ona öz evini həmişə açmağa hazır olduğunu bildirib telefonu söndürdü.

***
Bu gün onların nişanı idi. Nə Səlimin, nə də Aylinin üzü gülürdü. Bu ani evliliyə hər iki ailə çaşbaş qalsa da, sevinirdilər. Nigar bir dəqiqə də olsa, Aylindən ayrılmırdı.
-Aylin, sən düz eləmirsən. Buna gərək razılıq verməyəydin.
-Artıq gecdir, Nigar. Geri dönüşü olmayan bir işə addım atmışam. Sonradan peşiman oldum, amma sonra da geri addım atmağa cəsarət etmədim,-dedi. Çox qəmli idi. Ailəsi bunu sadəcə gəlin kədəri kimi mənalandırmışdılar. Amma Aylinin qəlbində o an fırtınalar qopurdu. Ata evindən köçmə acısı, peşimançılıq və.....
-Ah, canım mənim,-deyərək Nigar Aylini qucaqladı.
Samirin fikri Nigarda idi. Gözləri ilə Nigarı izləyirdi. Hara getsə, nə etsə, ona baxırdı. İlk görüşdən məhəbbət idi sanki.
-Səlim, Aylinin rəfiqəsinin adını bilmirsən? - soruşaraq Nigara baxdı.Nigar isə Aylin ilə hərarətlə nəsə danışırdı.
-Samir, söz tapdın da danışmağa. Mən heç Aylini tanımıram, o ki qala rəfiqəsini.
-Sən özün belə seçim etdin də, ona görə heç kimi qınama. Belə bezgin halda danışma,-deyib barmaq silkələdi.
-Qınamıram . Sadəcə 6 ay və hər şey bitəcək.
-Saradan nə xəbər?
-7 ay sonra gələcək. Mən getməli idim yanına, amma bu olanlardan sonra gedə bilmədim. Bütün bunlar bircə tez bitsəydi.
-Sən gərək hər şeyi Saraya danışardın.
-Bilmirəm, Samir. İndi, onsuzda, gecdi.O,gələnə kimi hər şey bitəcək, onsuzda.
-Nə bilim, dost. Səndən də baş açmaq olur ki.
Nişan artıq bitmişdi. Bu zülmün