bitdiyinə Səlim sevinirdi. Evə gedərək yerinə uzanıb yatmaq istəyirdi.
-Sabah görüşüb toy haqqında danışmaq lazımdır, Zakir. İki həftəyə toy olacaqe,-deyərək Kazım güldü.
-Görüşərik, quda, görüşərik. Sabah bizə gəlin. Həm nə vaxtdı gəlmirsiniz bizə. Toyu da danışarıq.
-Yaxşı. Onda sabah axşam gələrik, hər şeyi danışarıq.
Hamı sağollaşdı. Hərə öz maşınına minib restorandan uzaqlaşdı. Aylin maşından Səlimə baxırdı. Bu işi tutduğuna sanki peşiman olurdu. Amma atılan addımın da geri dönüşü yox idi. Arada qardaşının dediyini düşünürdü. Bəlkə, hər şeyi qoyub qardaşının yanına getsin. Onsuzda, Rusiyaya getməli idi. Təhsilinin davamı üçün atası həmişə bunu deyirdi. Əslində, təhsil üçün Rusiyanı seçməsi təsadüf deyildi. Heç olmasa Aylin Zahirə yaxın olsaydı, Zakir bəyin ürəyi rahat olardı. Oğlundan xəbər bilərdi. Aylin bu haqda düşünərək evə çatıb, yuyunub, yerinə girmişdi. Nə qədər yorğun olsa da, gözünə yuxu getmirdi.

Səhəri gün axşam idi. Kazım xanımı Seyran və Səlim ilə birlikdə Kazım bəyin qonağı oldu. Səlim nə qədər:-mənim orda nə işim var, - desə də, Kazım düzgün olmadığını, mütləq orda olmasını bildirdi. Zakir qonaqları təmtəraqlı şəkildə qarşıladı. Kazım Aylinin alnından öpüb:çox gözəlsən, gözəl qızım,-dedi. Sonra Səlimə dönüb siz çıxın bir az gəzin, istəyirsinizsə, - dedi və Kazıma baxaraq onun razılığını almağa çalışdı. O da bu baxışı başa düşüb:
-Hə, qızım. Siz gedin, gəzin Səlimlə, - dedi.
Etiraz etmək yersiz olduğu üçün razılaşdılar. Ailələri toy gününü dəqiqləşdirərkən onlar da gəzişirdilər.
-Sənin neçə yaşın var, - Səlim Aylindən soruşdu. Bilmək olmurdu, həqiqətən, ona Aylin maraqlı idi, yoxsa, vaxt öldürmək üçün soruşurdu.
-23,-dedi və Səlimə baxdı. Üzündə nəsə məna tapmağa çalışırdı. Amma Səlimin üzü ifadəsiz idi,-Səni heç görməmişdim. Yəni, Kazım əmi bizə çox gəlib. Bizimkilər də gedib. Amma mən getməmişəm. Çox vaxt dərslərim olurdu. Bir -iki dəfə məclislərdə görüşmüşük. Amma səni heç görməmişəm.
-İngiltərədə yaşayırdım mən. Atam məcburi