i çağırınca gəlməli oldum. İndi də bu evlilik... - sözünü tamamlamadan susdu...Sonra yenə sual verdi, - Sən işləyirsən?
-Sən, doğrudan, mənim haqqımda heç nə bilmirsən,yoxsa məni ələ salırsan, - deyib Səlimə təəccüblə baxdı.
-Yox. Ələ salmıram. Sənin haqqında heç nə bilmirəm.
-Adım Aylin Əliyeva. 23 yaşım var. Məktəbə 5 yaşım olanda başlamışam. Hər kəs mənim çox zəkalı olduğumu deyirdi. Daha sonra atam istədiyi üçün tibb oxudum. Sonra atam istədi, mənə klinika hədiyyə etdi. Təhsilini xaricdə davam edərsən deyəndə də qarşı çıxmadım. Nə dedisə, etdim. İndi də atam istədiyi üçün evləndirir,-dedi və əsəblə Səlimə baxdı.
-Niyə əsəbiləşirsən? Sən də məni tanımırsan. Biz eyniyik. Bir-birimizi tanımırıq.
-Səlim Məlikzadə, - dedi və Səlimə baxdı,-Universiteti İngiltərədə oxumusan. Bayaq dedin ki, İngiltərədə yaşamısan. Bilirdim. Ən sevdiyin rəng oğlanda qara, qadında qırmızıdır. Sevdiyin yemək yarpaq dolması. Ən yaxın dostun Samir. Dənizi çox sevirsən. Hətta sənin gəmi kolleksiyan da var. Özündən razısan. Sarışın qızlardan o qədər də xoşun gəlmir, - dedi və qəzəbli baxışlarını Səlimə dikdi.
-Sən hardan bilirsən mənim sevdiyim şeyləri?-təəccüblə soruşdu. Sonra əlavə etdi,-amma özümdən razı deyiləm. Sarışın qızlar məsələsini isə düşünməmişəm...
-Hardan bildiyim vacib deyil. Əsas odur ki,evləndiyim adamı tanımağa çalışmışam.Bəlkə, evə qayıdaq,-Səlimin ona qarşı laqeydliyi onu əsəb edirdi.

Səlim bütün gün Aylinin bunları hardan bildiyini düşündü. "Hətta mənim gəmi kolleksiyamdan da xəbəri var"-düşünüb çarpayıda beli üstə uzanıb qollarını başı altında çarpazladı.
Bütün bunları Səlimin anasından öyrənmişdi. Seyran xanım işgüzarlıq edərək Aylinə zəng edərək bir az Səlim haqqında məlumat vermişdi. Özünü də elə aparmışdı ki, guya elə-belə söhbət üçün zəng edib. Aylin də "söhbət əsnasında" eşitdiyi hər şeyi yadında saxlamışdı. Qəribə gəlirdi Aylinə. Səlimi bundan qabaq heç tanımamışdı. Çox vaxt dərsləri ilə məşğul olduğu üçün Kazım bəy gələndə də salamlaşıb hörmət xətrinə