. Mən nə etdim?... Səhv etməyəcəyəm deyə - deyə səhvlərin ən böyüyünü etdim... Mən indi nə edəcəyəm? - Sakitləş, əzizim, sakitləş. - Aycan, mən indi nə edəcəyəm? Dayanmadan eyni sözü təkrar edib hönkürürdüm. - Hümeyra, nə baş verdiyini danış mənə. Sakitləş və danış. Bu axşam yaşanan hər şeyi danışmışdım. - Aycan, mən Xəzərə də sənə də yalan danışdım. O, eyni mənim kimidi. Ən əsası da bilirsən nədir? Mən... Mən ona qarşı heçnə hiss etmirəm... Xəzər məndən uzaqlaşdığında darıxmıram, onu görməyi arzulamıram, mənə zəng etməsə ona zəng edib halını soruşmaq ağlıma belə gəlmir. Danışdıqca özüm sözlərimdən dəhşətə düşürdüm. Əlimi ağzıma sıxıb gözlərimi iri açaraq Aycanın həyrət dolu simasında gəzdirdim. Gerçəkləri görməkdə nə qədər də gecikmişdim. - Hümeyra, Aycan deyəcək söz tapmamış olacaqdı ki, məni qucaqladı. - Canım çox yanır, Aycan. Mən necə arxa - arxaya bu qədər səhv edə bildim? Necə kor oldum ki, gerçəkləri görüb hisslərimi anlaya bilmədim. - Ağla, əzizim, ağlamaq sakitləşdirəcək səni ağla. Aycan dayanmadan saçlarımı sığalladıqca daha şiddətlə ağlayır içimdəki yığılıb qalan əsəbi atmağa çalışırdım. Bir müddət sonra sakitləşmişdim, ağlamırdım. Aycan qolumdan tutub məni yerdən qaldıraraq yatağa oturtdu. Özüdə yanıma oturub əlimdən tutdu. - Bir az daha yaxşısan? Başımı yelləməklə yetindim. - Hümeyra, indi mənə qulaq as, canım. Yaşadıqlarının çətin olduğunu görə bilirəm. İndi sənə lazım olan bu məsələni ətraflıca düşünüb daha doğru qərara varmağındı. - Necə? - Mən yay tətilində rayonda olacağam. Sən də oraya gəl həm hər kəsdən uzaqlaşmış olarsan, həm də düşünmək üçün bol - bol zamanın olar. - Birdən yenə səhv etsəm? Yox qorxuram. - Əzizim, qorxma artıq mən yanındayam. Aycanın dedikləri ilə razılaşmışdım. Onsuz Xəzər də gedəcəkdi. Hər şeydən və hər kəsdən uzaqda düşünmək yaxşı gələcəkdi. Hardan bilə bilərdim orada yaşayacaqlarımı, həyatın mənə indi hansı sürprizi planlayıb