həyasızlığın ilə məhv edəsən! Oğlumdan və bizim ailəmizdən uzaq olsan yaxşıdı. Sənanı unut!" sözləri ilə dəstəyi onun üzünə qapatması, sanki dünən baş vermiş kimi Baharın qulaqlarında səsləndi. Yumruqlarını yığıb , var gücü ilə Sənanı özündən uzaqlaşdırdı.
-Bəsdi, daha bəsdi. Mənə heç nə demə, heç nəyi izah etmə , - deyə başını aşağı dikib ağladıqca ağladı, amma Sənan əksinə, onun göz yaşlarına qarşılıq sözünə davam etdi .
-Yox , Bahar , bilməlisən. Mənim atamın necə alçaq biri olduğunu, səni də ,məni də necə məhv etdiyini bilməlisən. Sənin yanına gələrkən məni saxladı, elə günü sabah elçi gedəcəyini deyib, söz verib, məni şəhərə göndərdi. Hər gün zəng edib ondan səni soruşanda "Ailəsi razıdır və sən gələndə nişanı edəcəyik. Narahat olma, orada dərslərini oxu " deyib başımı aldadırdı. Mən də saf kimi inanırdım. Hər gün səninlə danışmaq üçün alışıb-yanarkən özümü saxlayırdım ki, atanı və ya səni qəzəbləndirməyim. Qış tətilinə gəlmək istəyəndə də, atam dostumu məni orada saxlamağa məcbur etmişdi deyə yenə heç nədən xəbərsiz Bakıda qaldım,- Sənan göz yaşlarını sildi, özünü toxtaq tutmağa çalışır, ancaq bu bir o qədər də yaxşı alınmırdı, çünki səsi titrəyir, göz yaşları isə dayanmadan axırdı.
- Yay tətilində qayıtmağımla, elə ilk gördüyüm dostum mənə sənin artıq ərə gedib köçdüyünü deyəndə dəliyə dönmüşdüm, qulaqlarıma, ətrafdakılara ,heç kimə ,heç nəyə inanmaq istəmirdim. Hələ atamın utanmadan "Mən bunu sənin üçün , sənin yaxşılığın üçün etdim" deməsi son damla oldu. Bu zamana qədər içimdə ona qarşı yığdığım bütün kin, bütün nifrəti püskürmüşdüm, sonunda isə onu yerdə ürəyini tutmuş vəziyyətdə görüb, sadəcə susaraq oranı tərk etmişdim.
Sənan susdu, Bahar isə başını qaldırmadı.
-Burax...gedim...- saniyələr sonra ortalıqdakı sükut Baharın başını qaldırmadan ,pıçıltıyla dediyi sözlər sayəsində dağıldı.
-Bahar, - pərişan ,eyni zamanda da həyəcanlı səsi ,Sənanın iri açılmış gözləri ilə müşayiət olunurdu.
-İndi bütün bunların, heç nəyin , qətiyyən heç nəyin fərqi