i yoxdur!!!- nəhayət Bahar qışqıraraq onun gözlərinin içinə baxdı. Sənanın ona doğru uzanmış əllərini itələyib, dərhal maşından çıxdı və yenidən şadlıq sarayı tərəfinə qaçdı.Lakin Sənan bu dəfə də ona çatıb saxlaya bilmişdi.
-Boşan, Bahar, sadəcə boşan və biz səninlə evlənib, sənin də ,mənim də ailəmdən uzaqda öz həyatımızı quraq, - əlləri ilə Baharın üzünü hər iki tərəfdən tutub, qızın heyrətdən böyüyən gözlərinə baxırdı.
-Nə?
-O, sənə pis davranır, hə? Səni incidir ,hə? Hamısı mənə görədir, bilirəm, bilirəm . Məni bağışlaya bilməsən də , ona səninlə pis davranmasına da icazə vermə.Boşan və mənə ərə gəl.
-Sən...sən çox alçaq birisən!- Bahar yenə pıçıldadı. Sənanın əllərini üzündən ikrahla çəkdi və irəliləməyə cəhd etdi, fəqət Sənan yenə onun qarşısına keçmişdi.
-O bilir?- Sənan sanki indi nəyisə dərk etmiş kimi Baharın gözlərinin içinə baxırdı. Baharın cavab verməyə belə ehtiyacı yox idi, hər şey onun simasında yazılmışdı.
- O , sənə toxunub? Bahar ,cavab ver! - Baharın çiyinlərindən tutaraq silkələdi.
-Bunun sənə aidiyyatı yoxdur!- Bahar nifretlə cavab versə də , səsi əsdi və onu ələ verdi.
-Toxunmayıb demək,- bic təbəssüm ilə Sənan əllərini boşaltdı və arxaya doğru getdi.
-Əlbətdə , o, sadəcə yaşlı və işə yaramazın təkidir və sənin atan , sənin kimi qızını elə birinə layiq görüb. Bu dəhşətdir , Bahar, sadəcə dəhşət! Ondan boşanmaq üçün bu səbəb belə kifayətdir. Elə günü sabah həmin evi tərk et və mənimlə gəl. Mən ev kirayə tutaram. Hal-hazırda işləyirəm və bizi saxlamaq üçün yetərincə pulum olacaq .
Bahar dişlərini bir-birinə sıxır, gözlərini qıyıb , ikrahla Sənani dinləyirdi, ağzından bir kəlmə də çıxmırdı. Nə onu susdura, nə də indi onun gözünə bu qədər murdar görünən insanı zamanında sevdiyinə inana bilmirdi. Sənan onun üzündəki nifrəti sezmiş kimi susdu və Baharın adını çəkdi, lakin yaxınlaşmaq istəyi ilə qızı özündən uzaqlaşdırdı.
- Yaxınlaşma!
-Bahar.
- Yaxınlaşma dedim!- Bahar çəmkirdi. Ətrafda onu görə biləcək birinin olma qorxusunu belə