n Baharın başının altına qoyduğu balıncı qucaqlamışdı. Bahar hələ göz yaşları qurumamış gözlərini ona dikmiş, dodaqlarını acı gülümsəmə ilə dartdı. Əynini belə dəyişmədən ərinin yanına uzananda Yaşar yuxulu gözlərini açıb ,ona baxdı.
-Gəldin?- deyə təbəssüm ilə sevincini bildirməyə çalışdı.
-Hə, gəldim, - Baharın pıçıltısı ilə birlikdə gözündən axan damla böyük yataqda öz izini qoyaraq onu görünməyəcək şəkildə islatdı.
-Bir daha getmə yaxşı?- Yaşar qucağındakı balıncı onun başının altına qoydu və Baharı ağuşuna aldı.
-Sənin üçün çox darıxdım.
-Getməyəcəm, söz verirəm...

Baharın qulaqlarında Sənanın dediyi sözlər öz vəhşəti ilə dəfələrlə , minlərlə , milyonlarla dəfə təkrarlanırdı. Bütün gün ərzində o, özünə yer tapa bilmədi, anası ilə danışmaq cəhdləri də uğursuz alındı. Qızının yadına yenidən keçmiş sevdiyi düşər deyə hər söhbətdən çəkinən Şəbnəm xanım yalnız yemək bişirmək və dünənki toy haqqında danışa qalmışdı. Baharın anasına Yaşar ilə arasındakı münasibəti və Sənanın hələ evlilikdən öncə onun başına gətirdiyi oyunu danışa bilməyəcəyini başa düşməsi üçün bir neçə dəfə ağzını açıb , mövzunu necə başlayacağı ,haradan başlayacağı haqqında təxmininin belə olmadığını anlamaq gərəkmişdi. Sənan dediyi kimi idimi həqiqətən hər şey? Yəni, Yaşar heç vaxt onu qəbul etməzdimi? Yəni , həqiqətən də Bahar hər şeydən vaz keçib buralardan getməli idimi? Yoxsa...bəlkə...Bəlkə Yaşar qəbul edərdi? Axı o da sevir, axı o da Baharı Bahar onu sevdiyi kimi sevir, axı Bahar bunu onun hər toxunuşunda, hər öpüşündə hiss edir. Yox, incə toxunuş və öpüş sevgi göstəricisi deyildi. Bəlkə də Yaşar sadəcə Nurayı unutmaq istədiyi üçün ona bu qədər yaxın davranırdı. Beyin artıq düşünmək qabiliyyətini itirdiyi haqqında məlumatı ötürməyə başlayanda Bahar özünü yatağa uzanmış halda tapdı. Əlinin altında hiss etdiyi yatağ örtüyü bir az sonra sıxıldıqca sıxıldı. Ağ rəngli tavana tuşlanmış gözlər dolduqca boşalır, boşaldıqca dolurdu, yenə boşalır, yenə dolurdu. Xirtləyinə yığılan acı mədəsinə