süzüldükcə, titrəyən əlləri örtüyü sıxdıqca sıxırdı, sıxırdı, boğazını sıxırmış kimi, elə indicə canını alacaqmış, rahatlayacaqmış kimi.
Belə olmaz! Elə bu gün, elə bu gecə , o hər şeyi ərinə danışacaqdı. İnsanın özünə verdiyi söz, yerinə yetirilməsi çətin olan istək olacağından xəbər verir; Bahar da bu çətinliyin altında , qarışqa daşın altında əzildiyi kimi əzilirdi. Anidən, gözə görünmədən...
Yaşarın isti əllərini yanaqlarında hiss edəndə ayıldı. Ağlamaqdan şişən gözlərinin içinə baxan bir cüt sevinc və sevgi dolu gözün altında təbəssüm ilə uzanan dodaqlar onun adını ehtiyatla , sanki hələ də oyatmağa qıymırmış kimi çəkdi.
-Bahar, yerinə keç, üstü açıq yatsan soyuqlayarsan.
Bahar yerində dikələndə Yaşar da ayağa qalxdı və ona yerinə keçmək üçün kömək etməyə hazırlaşdı, lakin Bahar sadəcə qalxdığı yerdə oturdu.
-Mən sizinlə danışmalıyam.
Mövzunun nə dərəcədə ciddi olduğunu başa düşmək üçün onun səsini eşitmək də kifayət idi.
-Bahar, sən çox yorğunsan, - deyə onun yanına oturan və ayaqlarını yataqda uzadan Yaşar Baharın yanağını yenidən əlinin cənginə alaraq onu baş barmağı ilə sığallamaga başladı.- gəl sabah...
-Yox ,bu gün, elə bu gecə və indi!- kəskin etiraz, heç düşünməyən Bahardan gəlmişdi.Yaşar qarşı durmağın mənasızlığını dərk edib ,sakitcə qulaq asmağa başladı. Onun üz ifadəsi "bu balaca ,şirin qız ciddi nə deyə bilər ,axı?" kimi idi və Bahar bunu hiss etdiyi üçün özünü daha sərt tutmağa çalışaraq, sözə başladı.
-Siz bilirsiz ki, bu evlilikdən öncə mənim də başqa sevdiyim insan olub ,- elə ilk cümlə ilə Bahar ərinin üz ifadəsində dəyişiklik olduğunu görsə də ,geri çəkilmədi, çünki bu gün mütləq şəkildə sona qədər