salmağa çalışırdı. - Onur səndən üzr istəyir. Deyir ki, quş vurmaq istəyirdim yalnışlıqla qonağınıza dəydi. - De ki, bir də olmasın. - Əzizim, dedim axı o, dodaq oxuya bilir. Özün de, amma bir az aramla. - Yaxşı... Qışqırdığım üçün üzrlü hesab et, amma günah səndədir, həm quşları vurmaq olmaz. Onur gülümsəyib əli ilə nəsə işarə etdi. - Deyir, haqlısan bağışla. Aycan tərcüməçilik vəzifəsini yerinə yetirirdi. Başımı razılıq mənasında yelləyib yolumuza davam etmək üçün Aycanın qoluna girdim. Bir iki addım getmişdik ki, içimdən bir səs geri dönməli olduğumu dedi. Geri döndüyüm zaman Onur üzündəki təbəssümlə, hələ də olduğu yerdə dururdu. Mənim döndüyümü görüb işarət və baş barmağını birləşdirərək dodağına yaxınlaşdırdı. Daha sonra barmaqlarını açıb gülümsədi. Bununla mənə gülümsəməli olduğumu bildirirdi. Məni qeyri - ixtiyari gülümsəmişdi etdiyi. Onurun bu hərəkəti mənim çox xoşuma gəlmişdi. Evə döndüyümüzdə belə o təbəssüm silinməmişdi üzümdən. Öz otağıma təzəcə keçmişdim ki, Xəzər zəng etdi. - Eşidirəm, Xəzər, necəsən? - Hümeyra, səsin necə də xoş əhval - ruhiyyəli gəlir. - Çünki eləyəm. - Buna sevindim... Mən sənin üçün bir bağlama göndərmişəm. - Çox sağ ol, nahaq əziyyət çəkirdin. - Əziyyət deyil. Yaxşı de görək, sənin belə keyifli olma səbəbin nədi? Xəzərin sualını eşitdiyim an Onur gəlmişdi ağlıma. Daha doğrusu məni gülümsədən hərəkəti. - Şey... Bu gün babam qohumlarımızı bir araya yığmışdı, maraqlı gün idi. - Lap yaxşı... Əzizim bağlama sənə çatanda xəbər edərsən. Hələlik. - Hələlik. Telefonu söndürdükdən sonra kürəyimi yataq başlığına söykəyib dizlərimi qucaqladım. Xəzərin mənə nə hədiyyə göndərdiyini təxmin etmək elədə çətin deyildi. Çünki bu günə kimi mənə kitabdan başqa heç nə almamışdı. Bütün özəl günlərimizin hədiyyəsi ancaq kitab olurdu. Kitab səmimi və içdən bir hədiyyə idi, amma hər dəfə kitab alması xoşuma gəlmirdi mənim. Hər kəs kimi mən də başqa hədiyyələr, bəzən isə sadəcə tək bir gül gözləyirdim. Səhər mən oyandığım zaman hər kəs öz işinin