Bolum 3

Bu sevgidə günahkar mən deyiləm.
Ürəyimə söz keçməz ki, desəm də.
Səni sevmək imtahandır,bilirəm.
Səni unutmaram, çıxıb getsən də.

Nə zaman başımıza nə gələcək, bilə bilmirik. Yaşayırıq və yaşadıqca daha çox yaşamaq istəyirik. Hər şeyə rəğmən yaşamaq istəyirik. Düşdüyümüz ən çətin vəziyyətdə ölmək istədiyimizi dilə gətirsək də, ürəyimizdə "Allah eləməsin" deyirik. Betərin də betəri var. Ona görə də ümid edirik ki, pis bir şey olsa da, ən pisi deyil. Yaxşı şeylər də olacaq axı. Bəzən istəmədiyimiz şeyi etməyə məcbur oluruq. Bəlkə, ağlımız olsa, zaman geri dönsə etməyəcəyimiz məcburiyyətlər. Amma hər şeyə inad mübarizə aparmaq lazımdır. Hər qaranlığın işıqlı sonu olur axı.

Səlim və Aylin artıq evli idi. Bu hala öyrəşmək çox çətin idi onlara. İkisi də toydan sonra ailələrinin onlara "Gənclər birlikdə yaşasın" deyərək açarını təqdim etdiyi evin astanasında dayanmışdılar. Biri gəlinlikdə, biri isə bəylikdə idi. Səlim "Adət belədir", - deyib israr edən anasına qəti şəkildə yengə istəmədiyini bildirmişdi. "Aylinlə evlənən mənəm də, bu canfəşanlıq nədir belə? Bizim özəlimizə kimsə qarışmasın, " - deyib nöqtəni qoymuşdu. Anasının ürəyincə olmasa da, əri Kazıma bu durumu bildirəndə Səlimin tərəfini tutma səbəbindən yengə olmamışdı. İndi də onlar toy bitdikdən sonra vağzalı sədaları altında onları yola salan ailəsini arxada qoyaraq evlərinə gəlmişdilər. İkisi də gərgin idi. İçəri girdikdən sonra heç nə əvvəlki kimi olan deyildi. Aylin Səlimə baxdı. Səlim də ona baxırdı. Cəld ikisi də üzünü çevirdi. Səlim qapını açdı. İçəri girdilər. Aylin həmişə bu anı tamam fərqli təsəvvür edirdi. Evlənmək istəmədiyini demiş olsa da, gəlinlik hər qızın xəyalıdır. O da təsəvvüründə toydan sonra sevdiyi adamın qollarında evlərinə girməyi xəyal edirdi. Amma həmişə xəyallar gerçək olmur. Zakir Əliyev Aylinin xəyallarını da özəlləşdirmişdi. Onun yerinə özü qururdu xəyalları.
Ev, həqiqətən də,gözəl idi. Ətraf zövqlü mebel ilə döşənmişdi. Yəqin, bu Ayla xanım və Seyran xanımın