özlüyündə düşündü ki,o qızın adi Nigar idi axı. Aylin telefonda danışanda eşitmişdi.
-Yox... Nigar deyildi sənin ən yaxın rəfiqən?
-Nigardı. Amma ki Aytacla gəlmək istəyirəm. Problem var ki?
-Yox... Bilirsən, əslində, məsələ başqa cürdü... Necə deyim?.. - söz tapa bilmirdi. Səlimin bu halı Aylinə yaman kef vermişdi. Artıq gülməyin saxlaya bilməyib güldü. Səlim təəccüblə telefona baxdı. Heç nə anlamadı..Aylin gülməyinə ara verib :
-Yaxşı, Səlim... Narahat olmasın Samir. Deyərsən ki, Nigarı da gətirəcəm.
-Necə ki? - Səlim təəccübləndi.
-Səlim,mən uşaq deyiləm. Bilirəm, Samirin Nigardan xoşu gəlib. Toyda Nigardan başqa heç kimi gözü görmürdü.Bunu anlamamaq üçün kor olmaq lazım idi,-deyib gülümsədi. Səlim də gülümsəyirdi. Bir - birindən xəbərsiz ikisi də gülümsəyirdi. Bu gülümsəmə, bəlkə, yavaş-yavaş onlara dost olacaq idi.Aylin öz kabinetindən çıxıb Nigarın kabinetinə girdi. Nigar balaca xəstəsini müayinə edirdi. Aylin də bilmirdi, Nigara necə desin. Nigarın gah o tərəfinə, gah bu tərəfinə keçib diqqətini özünə çəkməyə çalışırdı.
-Aylin, diqqətimi çəkmisən. De, görək, nə deyəcəksən,-dedi fikrini xəstədən yayındırmadan.
-Nigar, Səlim zəng etmişdi. Sabah dostu ziyafət təşkil edəcək. Səlim də mənlə birgə dəvət edilib.
Nigar uşaqla məşğul ola - ola:
-Lap yaxşı, əzizim. Gedərsən. Məndən nə istəyirsən?-Aylinə döndü.
-Mən orda heç kimi tanımıram. Sıxılacam axı. Heç getmək istəmirəm. Sən də mənlə gəl də. Nə olar, Nigarım... - Əllərini birləşdirib dodaqlarını uşaqlara xas şəkildə büzdü. Həmişə Nigara işi düşəndə belə edirdi.
Nigar balaca xəstəsinin köynəyini aşağı salıb:
-Ananın verdiyi dərmanları içirsən? - soruşdu. Aylin hələ də cavab gözləyirdi.
-Hə, həkim xala. Hamını içirəm,-deyib öskürdü. Bu vaxt uşağın anası içəri girdi.
-Həkim, Dərya necədi?
-Narahat olmayın. Yaxşılaşır. İndi bir dərman da yazacam. Mütləq verərsiniz. Növbəti həftə də yanıma gətirin bu balaca gözəli, - deyib uşağın burnunu astaca sıxdı.
Nigar resepti yazdıqdan və xəstənin anası