Yaşar hələ də Baharın uşaqtək saf olduğunu düşünsə də ,ona toxuna bildiyi halda sona qədər sərhədləri aşa bilməmə əzabı , eyni zamanda bir neçə gecədir yuxularında yenidən Sənanın adını sayıqlayan Baharda toydakı görüşdən sonra yenidən keçmiş sevdiyinə qarşı hislərinin oyanma ehtimalını artırması ,onu son zamanlar bu mövzuda çox həssas etmişdi. Baharla son zamanlar soyuq davranmasını səbəbi də məhz bu idi.
Yemək yeyildi, işlər görüldü, hamı öz otağına keçməli idi. Bahar səhər valideynlərini yola salacağı səbəbi ilə tez durması üçün tez yatmağı planlaşdırsa da, Yaşarın belə düşünmədiyi içəri keçən arvadını belindən qapıb özünə tərəf çəkməsi ilə məlum oldu.
-Neyləyirsiz?- qorxduğu halda bəlli etməməyə çalışdığı, səsində özünü əks etdirdi, Yaşar isə geri çəkilmədi və Baharın gözlərinin içinə baxaraq, qolunu onun belindən yuxarıya doğru aparıb ,qızı bir az daha qaldırdı.
-Bu gün bir ayrı gözəlsən, - deyərkən barmaqları ilə onun toqquşma nəticəsində üzünə düşən tellərini arxaya doğru çəkdi.
-Yaşar...- səsi hər nə qədər istəməsə də yenə titrədi və onu Yaşarın gözlərində daha istəkli etməyi bacardı.
-Nədir?- Yaşarın gözləri onun simasını nəzərdən keçirərkən xırıltılı səsi istehza ilə soruşdu.
-Gəl, yataq.
-İstəmirəm, bu gecə nə sənin ,nə də mənim yatmağımı istəmirəm.
-Yaşar, sabah anamla atamı yola salmalıyıq, həm ikimiz də çox yorğunuq.
-Bizim valideynlərimiz məncə yatmağımızdan çox bizdən başqa şey istəyirlər, elə deyilmi?- Bahar eyhami dərhal tutdu, lakin canını alan qorxu onun simasında yaranması gərəkən utanc və təbəssümün əvəzinə heyrət və əsəb əmələ gətirdi.
-Yaşar...
-Şuuş,- Yaşar işarət barmağını onun dodaqları üzərinə yapışdırdıqda qız daha çox təəccüb göstərdi.
-Sadəcə sus , qoy bu gecə də başqa sözlər deyilsin və ya heç deyilməsin, - pıçıldadı; narın təbəssüm dodaqlarını bir neçə saniyə sardıqdan sonra Yaşar tam ciddi ifadə aldı və Baharı öpmək üçün irəliyə gəldi. Artıq uzun zamandır onun öpüşlərinə qarşılıq verən qız heç düşünmədən üzünü qırağa