a tutanda Yaşarı təəccübləndirə bilmişdi. Lakin Yaşar dayanmaq fikrində deyildi; o, qızı özünə daha bərk sıxıb ,onun boynuna öpüşlər qonduranda müxtəlif sözlər ilə Baharı ələ almağa çalışsa da, qız hər iki əli ilə onu özündən uzaq tutmaq üçün sözün əsl mənasında əlindən gələni edirdi. Hər zaman anlayışlı olmağa çalışan Yaşar son zamanlar onun içini yeyib-bitirən qısqanclıq krizinin badına gedərək bu dəfə sərt addımlar atmağa sövq edilirdi. Bahar bunu onun hərəkətlərindən hiss edəndə dəliyə döndü. Bir daha istəmədiyi münasibətə məcbur edilmək qorxusu Yaşara heç nəyi açıqlamadan onun bu şəkildə hər şeyi öyrənməsi qorxusu üzərində çoxluq təşkil etməyə başladı.
-Yaşar ,buraxın, xahiş edirəm! Buraxın!- xahişlərin kəskinləşdiyi bir vaxtda, həyat yoldaşının çağırışlarına qarşı qulaqlarını qapayan Yaşar ,qarşısında bu gecə ancaq bir şərt qoymuşdu və ona doğru amansızca irəliləyirdi. Öpüşlər artıq incitməyə , qızın incə belini tutub saxlayan əl isə dərisinə izlər qoymağa başlayırdı. Bahar bu cəncəldən çıxmaq üçün üzünə sarı irəliləyən dodaqları rədd edir və əlləri ilə Yaşarın sinəsinə daha bərk basırdı.
-Bəsdi daha!- son olaraq onu sərt şəkildə itələdiyində quş kimi çırpınan ürəyinin səsini də üstələyən səsinin çox bərk səsləndiyinin fərqinə bir neçə saniyə Yaşarın heyrət dolu üzünə baxdıqdan sonra vardı. Yaşar anidən üzünü çevirib otaqdan çıxdı və bu hərəkətində o qədər əsəb var idi ki, Bahar etdiyi hərəkətə dərhal peşman oldu. Amma nə etməli idi? Çarəsi yox idi...

Valideynlər yola salındığı zaman bütün gecə otağa addımını basmayan Yaşar özünü sakit aparmağa çalışdığı üçün əsəbi olduğunu Bahardan başqa heç kim hiss etmədi. Yaşar belə zamanlarda özünü təmkinli aparmağı çox yaxşı bacarırdı. Anasından yenidən gələcəkləri haqqında sözü aldıqdan sonra onlarla qucaqlaşıb, qatarda valideynlərinin gedişini izləyərkən gözləri dolan Bahar, həmin an ərinin sanki yumşaldığını hiss etsə də , daha sonra maşında tək qaldıqlarında gərginlik davam edirdi. Yaşar bir kəlmə də etmədi,