eyni zamanda gecə yenə otaqda qalmadı. Növbəti gecə də ərinin yolunu gözləyən və bu dəfə ona hər şeyi etiraf edəcəyini özünə söz verən Baharın istəyi ürəyində qaldı: nə Yaşar gəldi, nə də o, özündə danışacaq gücü tapdı.
Günorta onu kursa aparmağa gələn Yaşar bir dəfə də olsun Baharın üzünə baxmamışdı və bu aradakı boşluğu daha çox artırırdı. Bahar bilirdi ki, əri ilk addımı ondan gözləyir və bu addım həqiqətən onun tərəfindən atılmalıdır, fəqət söz demək üçün açılan dodaqlar hər zaman susqunluq içərisində donub qalırdı. Maşından endiyində Bahar onu çağıran səsi eşidib ayaq saxladı və bir az sonra qrup yoldaşı Xanımı qarşısında gördü. Yaşar hələ də avtomobili işə salmamışdı. Hər zamankı hal-əhvallaşmanın sonunda həmişə qrupda öz uzunburunluğu ilə seçilən Xanım başını aşağı əyib maşının pəncərəsindən içəri boylandı və Yaşara salam verdi. Qarşılığında Yaşar da artıq günlərdir Baharın görmədiyi gülüş ilə ona cavab verdi və ənənəyə sadiq qalaraq
-İki saat sonra gələcəm, - deyə əlini əl əyləcinə atdı. Bahar sanki Xanımı qısqanmış kimi eyni təbəssümün sahibi olmaq istəyiylə üzünə gülüş qondurub ərinə,
- Gözləyəcəm sizi, tez gəlin, - desə də işə düşən mühərriyin səsi və Yaşarın soyuq şəkildə sadəcə başı ilə cavab verməsi ,heç nəyin dəyişmədiyinin göstəricisi idi.
Dərsin bitməsini səbrsizliklə gözləyən Xanım bitdikdən dərhal sonra Bahara daha yaxın oturub, qrup yoldaşının düz gözlərinin içinə baxdı.
-Bahar, səndən bir şey soruşsam inciməz sən?
-Əlbətdə yox, soruş görüm,- hər zaman onun üzünü öz sual və fikirləri ilə güldürə bilən Xanımın hər zamankı kimi əyləncəli bir şey soruşac ağını düşünən Bahar gülümsəyərək cavab verdi.
-Bagışla bebeyim, amma mənə çox maraqlıdır , sən niyə hələ də ərinə siz deyirsən? Siz məgər bu qədər bir-birinizdən uzaqsız??
Sual Baharın üzünü sarı boyaya salıb çıxardı. Sovet soyuducusu kimi titrəyən dodaqları aralandı, amma tutulan dili kəlmə kəsmək iqtidarinda deyildi deyə sadəcə
-Mmən, mən...- deyib susdu.
-Qızım sən bu insanla evli