sayılmırıq?- vurulan eyham ünvana çatdı.
-Mənə də yox dostum ,mənə də yox. Məhz elə çox yaxşı dost olduğum üçün sənin buraya elə-belə gəlmədiyini bilirəm.
-Deməli çox yaxşı dost bizim aramızda yalnız sənsən ,hə?
-Şübhən var idi?- ikisi də gülümsədikdən sonra Yaşar təbəssüm arxasında gizlətdiyi narahatlığı əlindəki qəhvə fincanına doldurulmuş kimi barmağı ilə onun qıraqlarını sürtməyə başladı.
-Yaşar?- Cavidan oturduğu qoltuqda irəli doğru gəldi.
-Hə?
-Nə olub?
-Heç nə...Daha doğrusu...nəysə...
-Bəsdi görək, gəlmisənsə ,danış artıq. Məni də , özünü də yorma.
-Cavidan ... Əgər bir qadın səninlə yaxınlıq istəmirsə ,bu, səni sevmədiyi anlamına gəlir?- Cavidan verilən sualın qəribəliyindən tutuldu; onlar hər ikisi mövzunun dostdan-tanişdan deyil elə Yaşarın özündən getdiyini və Yaşarın bunu gizlətmədən etiraf etməsinin normal olmadığını başa düşsələr də ,ağızdan çıxanı geri qaytarmaq mümkünsüz idi.
-Düzü hələ yaxınlığımdan imtina edən qadın olmayıb deyə çaşıb qaldım ,vallah, - Cavidanın aranı yumşaltmaq üçün etdiyi zarafata hər iki tərəf ürəkdən gülsə də, verilən sual aktiv olaraq qalırdı.
-Yaşar, bilirəm ixtiyarım yoxdur, amma nə baş verib?
-Bahar,- Yaşar ən yaxın dostu olduğu üçün bu məsələdə Cavidana hər zamankından daha çox ehtiyac duyurdu deyə nə qədər çətin olsa da ,məhz ondan məsləhət almq istəyini özündə boğa bilməmişdi.
-Mənə ərə gəlmədən öncə o başqasını sevirdi.
-Hə, nə olsun , sən də başqasını sevirdin, - təəcüblü heç nə olmadığını vurğulamağa tələsən Cavidan düşünmədən cavab verdi, əslində isə hər şeyin sadəcə bununla bitmədiyini bilirdi.
-Mən də, düzdür, - Yaşar köks ötürərək heyfsləndi- Amma mən Nurayı həyatımdan, ürəyimdən tamamilə çıxardığıma əminəm.Bahar isə həmin oğlanı hələ də sevir kimi gəlir mənə.
-Bunu sənə özü dedi?
-Yox, əlbətdə yox, mən ...mən nə qədər ona yaxınlaşmaq istəsəm də, aramızda hansısa aşıla bilinməyən sərhədin , məsafənin olduğunu hiss edirəm hər zaman. Bu o qədər aydın bəllidir ki, özümü güclə saxlayıram. Hər nə