ə qədər kobudluq etmək istəməsəm də bəzən onu incidirem, bunu isə etmək istəmirəm, həqiqətən, - sözlərin təsiri ilə Cavidanın gözlərində gülüş əmələ gəldi. O, dostunun bir daha sevgi daddığı ,eyni zamanda Baharı xoşbəxt edə biləcəyi düşüncəsi ilə sevinirdi.
-Qulaq as ,Yaşar, əgər o qız həqiqətən başqa birini sevseydi, həqiqətən hələ də keçmiş sevgisi üçün alışıb-yansaydı heç vaxt sənə o qədər sevgi dolu baxışlar ilə baxmazdı. Mən özüm ,öz gözlərimlə hələ aylar öncə onun sənə aşiq olduğunun şahidi olmuşam. Nəyi də baş düşməsəm, nə qədər axmaq da olsam ,bir qadının sevdiyini gözlərindən başa düşürəm. Əgər deyirsən ki, həmin oğlan sizin aranızdadır, o zaman başa düş ki, günah Baharda deyil. Çox güman ki, nə isə var və Bahar sənə bu barədə danışa bilmir və ya həmin oğlan nə isə edib və Bahar e ynisini səndən də gözləyir deyə intim kompleksi öldürə bilmir özündə.
-Yəni aralarında yaxınlıq...
-Yaxınlıq tək intim anlamda olmur Yaşar, - Bahar haqqında xoş olmayan təəssürat yaratmaqdan qorxan Cavidan tez etiraz etdi.- Sən özün də bir neçə ay öncə başqa qadınlar ilə yaxınlıqdan qaçan adam idin, sən ki, Baharı daha yaxşı başa düşməlisən.
-Yəni ... Xəyanət?- Yaşar fikirli halda soruşdu.
-Sadəcə qıza zaman ver və anlayışla qarşıla, əminəm ki, qışdan sonra gələcək yaz buzları əridəcək.
Yaşar dostu ilə söhbətdən sonra çox rahatlamışdı; hiss edirdi ki, Cavidanla danışmaq ona yaxşı gəldi və buna uzun müddətdir həqiqətən ehtiyac duyurdu. Uzanan söhbətlərin ardından içilən içkinin maşın idarəsinə mane olacağını düşündükləri üçün dostlar bu gecəni sona qədər bir yerdə keçirmək qərarına gəlmişdilər.
Öz otağında ərinin gəlişini həsrətlə gözləyən Bahar isə Yaşarın bu dəfə də acıq etdiyi düşüncələri ilə ürəyinin divarlarındakı kağızı cırırdı. Gözləri yolda qaldı, amma yar gəlmədi. Özünə nifrət edir, buna görə son həftələr yaşadığı depressiya getdikcə irəliləyirdi və Bahar bəzən özünə qəsd etmək kimi fikirlərə də gəlirdi. Bu lazımsız vücudu didib-parçalamaq, kağız kimi yumruqlayıb