a "24" yazdığında bir az təəccüblənmişdim. Onur yaşca böyük görünsədə aramızda sadəcə bir yaş fərq varmış. Beləcə mən suallar verirdim o, isə cavablarını kağıza qeyd edirdi. Bu yolla mən onun haqqında nələrsə öyrənir onu tanımağa çalışırdım.
Onur ailənin tək övladı idi. Təəssüf ki, uşaq yaşda avtomobil qəzası nəticəsində atasını itirib və anası ilə tək yaşayırdı. O, mənəvi olaraq çox güclü biri idi. Çünki hər şeyə rəğmən təhsil alıb və öz ayaqları üzərində dayanmağı bacarıb. Dayana bilməyib beynimi gəmirən sualı ünvanlamışdım.
- Yəqin ki, çətinliklərin çox olub?
Onun nə cavab verəcəyini səbirsizliklə gözləyirdim. Kağıza demək istədiklərini yazdıqca mən baxışlarımı onun üzündə gəzdirirdim. Onurun hər daim gülümsəyən üzü insana huzur verirdi.
"Çətinlik həyatın hər anında var" - yazmışdı.
Başa düşdüyüm qədəri ilə Onur iç dünyasını açmağı sevən biri deyil. Onu başa düşürdüm və söhbəti dəyişmək qərarına gəlmişdim.
- İşarət dilini mənə öyrədərsən?
Onur başını razılıq mənasında yellədikdən sonra mənə bir, iki işarət öyrətməyə başladı. Mənim işarətləri düz göstərməyim üçün barmaqlarımı necə tutacağıma Onur kömək edirdi. O, əlimə hər toxunduğunda bədənimdə bir gizilti hiss edirdim. Bu çox qəribə və mənə tamam yad bir hiss idi.
Mən tanımadığım biri ilə ən çox 10 dəqiqə vaxt keçirə bilərdim və bu vaxt ərzində bir, iki cümləni ancaq bir araya gətirib danışardım. Lakin indi vaxt necə keçirdi bilmirəm. Onur əks cinsin nümayəndəsi olaraq yeganə insan idi ki, sıxılmırdım onunla. Tam tərsi mənə zövq verirdi Onurla yan - yana vaxt keçirmək. Kənardan məni görən olsa halımı görüb şok keçirərdi. Əslində bu mənə də təəccüblü gəlirdi. Necə olurdu Onurun danışmamasına rəğmən yanımda belə olması mənə huzur verirdi?
- Sevdiyin şeylər nələrdi? Nələrdən zövq alırsan?
İnana bilmirdim onun şəxsi maraqlarını öyrənməyə çalışdığıma. Onur kağıza nələrsə qeyd etdiyi zaman iki nəfər bizim olduğumuz yerə yaxınlaşdı. Gənclər Onurun arxasında olduqları üçün onun hər şeydən xəbərsiz olması