b sualımı ünvanladığımda Onurun üzünə yayıldı o məşhur təbəssümü. Kağıza bir şeylər cızmaqara etməyə başladı.
"Mən bucür şeylərə alışmışam. Amma məni sənin kimi müdafiə edən olmamışdı, çox sağ ol"
Deyəsən gözlərim dolmuşdu onun içdənliyi qarşısında. Başımı yelləməklə yetindim. Onur yenə baş və işarət barmaqlarını birləşdirib dodağına yaxınlaşdı. Daha sonra barmaqlarını açıb gülümsədi. Məni ürəkdən gülümsədirdi onun bu hərəkəti.
- Hümeyra,
Aycan aralıdan məni səsləyərək təlaşla yanıma yüyürdü.
- Əzizim, bağışla səni burada tək qoydum. Evə getdiyim zaman Almanyadan zəng gəldi. Onlarla danışmalı oldum, sonra müəllimlə və nəticədə çox yubandım. Xahiş edirəm, bağışla.
Aycan bir nəfəsə cümləsini sıralayır ağzımı açmağa imkan vermirdi
- Aycan, icazə ver məndə nəsə deyim.
- Əlbəttə, əzizim, nə icazəsi…
- Aycan!
- Susdum.
Sevirdim onun bu şirin hallarını.
- Əzizim, gecikdiyin üçün sənə əsəbi deyiləm. Həm mən burda tək deyiləm. Onur da buradaydı.
- Onur, Hümeyranı tək qoymadığın üçün təşəkkür edirəm.
Onur başını yellədikdən sonra ayağa qalxıb Aycana nələrsə işarə etdi.
- Nə deyir?
Onurun hər işarətini bilmək istəyirdim.
- Deyir bu gün mən onun yox o, mənim yanımda olub.
Mənim ona dəstək olmağımı Onurun qiymətləndirmiş olmağı mənim xoşuma gəlmiş üzümdə geniş bir təbəssüm yaratmışdı.
Daha sonra sağollaşıb Aycanla oradan uzaqlaşmağa başladıq. Bağdan çıxıb tini dönənə kimi neçə dəfə dönüb arxaya baxmışdım bilmirəm.
- Bir az əvvəl Onur nə demək istədi?
‐ Heç nə... Bayaq həddini bilməz biri ona qarşı tərbiyyəsizlik etdi, məndə susdurdum.
- Başa düşdüm... Təəssüf ki, Onur belə şeyləri çox yaşayır. Bir çoxları onu sadəcə qüsurunu görür, oysa onun o qədər gözəl ürəyi var ki... Təsəvvür edirsən, qohumları qüsurludur deyə Onura qarşı həmişə ayrı seçkilik edir.
- Çox acıdır doğurdan da. Bəs dostları?
- Dostu da azdır.
- Mən onunla dost olacağam.
- Bu haradan çıxdı?
- Nə bilim... Həqiqətən bunu etmək istəyirəm.
‐ Ehtiyatlı ol, Onur həm çox mərhəmətli, həm də